ไป๋หู่จิวหรง กุมขมับแนบแน่น ตลอดช่วงชีวิต 20 ปีที่ผ่านมา นางนั้นพ่ายแพ้ให้กับ เฉียงตงฟาง มาโดยตลอด เวทีใดที่ทั้งคู่ลงประลอง ตำแหน่งที่ 2 จะเป็นของนางอยู่เสมอ ทั้งยังคล้ายว่าระยะห่างระหว่างทั้งสอง จะมีมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ลดน้อยลงเลย
ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างนาง อาจมองว่ายิ่งใหญ่ในทวีปนี้ ทว่าในความเป็นจริงนั้น ขุมกำลังของราชวงศ์ไป๋หู่แม้จะทำหน้าที่เป็นหน่วยราชการดูแลแผ่นดิน แต่ด้านความแข็งแกร่งในขุมกำลัง กลับอ่อนด้อยกว่าพรรคมังกรฟ้า ระดับหนึ่งเสียด้วยซ้ำ…
ด้วยสถานะของ เฉียงตงฟาง ที่มาจากตระกูลเฉียง 1 ใน 5 ตระกูลที่คุมบังเหียนพรรคมังกรฟ้า อิทธิพลภายในพรรคเป็นรองแต่เพียง ตระกูลกุ่ย เท่านั้น… ตำแหน่งองค์รัชทายาทของ ไป๋หู่จิวหรง จึงไม่มีอำนาจมากพอจะไปบังคับให้ เฉียงตงฟาง แสดงความเคารพต่อนางด้วยซ้ำ
แม้แต่ในความฝัน นางยังอยากที่จะชนะ เฉียงตงฟาง สักครั้งหนึ่ง… หลังจากร่างสั่นเทาอยู่ชั่วครู่ นางก็กัดขบฟันแนบแน่น นัยน์ของนางบอกถึงประกายความต้องการในชัยชนะ มุ่งมาดคาดหวังถึงขีดสุด
