ตอนที่ 134
ณ วังหลวง เขตพระราชวังไป๋หู่
“กังเฉิง น่าเสียดายจริง ๆ ที่การประลองนี้เจ้าไม่ได้เข้าร่วมด้วย ด้วยฝีมือและพรสวรรค์ระดับเจ้าย่อมสามารถสร้างชื่อเสียงเลื่อนลั่นได้แน่นอน” ไป๋หู่จิวหรง เอ่ยขึ้นด้วยความเสียดาย
กังเฉิง ประสานมือทั้งรอยยิ้ม ด้วยอัธยาศัยและความสามารถทำให้ กังเฉิง กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกที่หน่วยมือปราบเทพพยัคฆ์ภาคภูมิใจ… “ขออภัยด้วยองค์รัชทายาท แต่ท่านพ่อบุญธรรมบอกข้าว่ายังไม่ถึงเวลาที่ข้าจะแสดงตัวออกมาในยุทธภพ มิเช่นนั้นอาจถูกเพ่งเล็งได้ในฐานะผู้สืบทอดของท่าน”
“เฮ้อ… ทั้งที่ กังเฉิง น่าจะไต่ระดับขึ้นเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของทวีปนี้ได้แท้ ๆ ไม่รู้ตาแก่นั่นคิดอะไรอยู่กันแน่นะ…” ขณะที่ ไป๋หู่จิวหรง กำลังบ่นอิดออด ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่ครอบฟ้าคลุมดิน อันเป็นเอกลักษณ์ของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ ยอดฝีมืออันดับ 1 แห่งราชวงศ์ไป๋หู่…
“องค์หญิง… ข้าผู้ชราย่อมมีเหตุผลของตนเอง และการที่ผู้สืบทอดของข้าจะปฏิบัติตามเจตนารมณ์ของผู้เป็นบิดาบุญธรรม ก็ไม่อาจนับว่าเป็นสิ่งผิดพลาด…” เสียงทุ้มลึก ดังขึ้นจากด้านหลัง ใบหน้าของ ไป๋หู่จิวหรง บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ไปโดยพลัน
