ไม่นานมามาถึงยังเรือนหลักที่ใหญ่โตโอ่อา… ด้านหน้ายังมียอดฝีมือชายชราที่แต่งกายสุภาพแผ่รัศมีเทียบเท่าชนชั้นผู้อาวุโสในสำนักสายลมประจิม กวาดสายตาที่คมกริบมายัง ตันเหมา และ เหยาซาน จากนั้นก็พลันประสานมือโค้งตัวลง…
“นายน้อย… ยามนี้นายท่านมีแขกสำคัญ คงต้องรออีกสักระยะในการเข้าพบ”
“ท่านพ่อบ้านใหญ่… ใครมาพบท่านพ่องั้นหรือ?!” ตันเหมา เอ่ยถามชายชราผู้นั้น ทำให้ทราบได้ทันทีว่าคนผู้นี้คือพ่อบ้านใหญ่ตระกูลตัน
“เป็นท่านหยวนจินเป่า จากเมืองวจีทิศเหนือ…”
“!!!!!!!!!” ตันเหมา ได้ยินเช่นนั้นพลันเบิกตาทันที ทว่าต่อมากลับแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม เหลียวมองมายัง เหยาซาน...
“ศิษย์น้องเหยา ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของเจ้า… หยวนจินเป่า ผู้นี้เป็นผู้นำตระกูลหยวน ถือครองป้ายเหล็ก หนึ่งในตระกูลใหญ่ของ เมืองวจีทิศเหนือ อีกทั้งยังเป็นคู่ค้าคนสำคัญของตระกูลตัน นำเข้าสุราระดับสูงจากต่างทวีป…”
เหยาซาน เข้าใจความหมายของ ตันเหมา ในทันที เผยแววตามุ่งมั่น ชัดเจนว่านี่คล้ายเป็นกำแพงทดสอบขนาดมหึมาในการเจรจา… อีกฝ่ายคือผู้นำตระกูลใหญ่ ด้านเล่ห์เหลี่ยมนั้นคงยากที่เด็กหนุ่มอย่าง เหยาซาน จะเปรียบวัด…
