ตอนที่ 116
จูเยี่ย ใช้บ่วงทรทัณฑ์โอบรัดที่ลำคอของ วิญญาณอสูรดำ ก่อนที่จะเผยแววตาเหี้ยมหาญ ดึงกระชากอย่างรุนแรงจนอณูวิญญาณแตกสลาย ร่างกายเสื่อมสูญไม่อาจกลับคืนสู่ผู้เป็นนายได้อีกแล้ว เสียงกรีดร้องโหยหวนระงมดังไปพร้อมกับสายลมที่ผ่านพัด…
ทว่า จูเยี่ย กลับยกบ่วงทรทัณฑ์ขึ้นดูดกลืนอณูวิญญาณเหล่านั้นเข้าไปด้านใน นี่คือพลังที่แอบซ่อนของศาสตราวิญญาณ มันเป็นอาวุธที่สามารถกลืนกินวิญญาณ เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของศาสตราได้ไร้สิ้นสุด…
จูเยี่ย หันมองไปยังผู้เป็นนายตน ก่อนจะลอยพุ่งตรงเข้าไปเสริมทัพ…
ท่ามกลางกระบวนท่าของ เหยาซาน ที่ตวัดกระบี่ถาโถมหนักหน่วงในระยะประชิด โดยมีหญิงสาวทั้งสองคอยเสริมส่ง กดดัน สู่เหยียนกุ่ย อย่างต่อเนื่อง จากใบหน้าแสนเย็นชา ยามนี้เผยความเดือดดาลไร้สิ้นสุด ทั้งการเคลื่อนไหวทั้งพลังลมปราณล้วนแล้วแต่ติดขัด ดึงออกมาใช้ได้เพียง 7 ส่วนเท่านั้น อำนาจสยบที่เคยเหนือกว่า เหยาซาน เวลานี้หายไปจนหมดสิ้น