ณ เทือกเขาที่ทอดยาวออกไป ทั้งสามศิษย์จากสองสำนัก กำลังมุ่งหน้าตรงไปยังเขาลูกหนึ่งที่เด่นชัด… ทว่าเมื่อเข้ามาใกล้รัศมี 10 ลี้ของเชิงเขา เก๋งเกี้ยว ก็พลันหยุดนิ่งลง…
“ส่งได้เพียงเท่านี้… ข้าจะรออยู่ที่นี่เพียงแค่ 7 วัน หากพวกเจ้าไม่กลับลงมาจากเขา ข้าจะจากไปทันที…” เสียงของสารถี กล่าวขึ้นชัดเจน
ทั้งสามได้ยินเช่นนั้นก็จำต้องลง โดยมี เหยาซาน เดินเข้าไปประสานมือสุภาพ
“ขอบคุณพี่ชาย… พวกเราจะรีบกลับมา”
สารถีพยักหน้าตอบรับเบา ๆ
“ระวังตัวด้วย… เขาลูกนี้มีพลังประหลาดแผ่ล้น ทั้งยังมิใช่พลังที่ธรรมชาติควรจะมีอยู่ จากรอยเท้าบนพื้นเท่าที่ข้าสังเกต ไม่กี่วันก่อนน่าจะมีกลุ่มคนจำนวนไม่น้อยเดินทางมาที่นี่ คาดว่าคงเป็นคนของกองมือปราบ พวกเจ้าติดตามไปยังเส้นทางรอยเท้าน่าจะปลอดภัยที่สุด ขอให้โชคดี…”
เหยาซาน ฉีลู่ชิง และ เตียซวงซวง จึงรุดหน้าตรงไปยังเขาหมิงซาน… โดยที่ด้านหลังมีสายตาใต้หมวกฟางของสารถีผู้นี้ จดจ้องด้วยประกายที่แปลกประหลาด…