ตอนที่ 89
เสียงเฮที่กระหึ่มก้องดังริมรอบทะเลสาบ ทำให้ เหยาซาน ใบหน้าบิดงอไปโดยพลัน… จากที่ไม่ต้องการเด่นดังใด ๆ ในสำนัก เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเข้าไปยุ่มย่ามกับความวุ่นวายต่าง ๆ ดูเหมือนว่ามันจะมิอาจย้อนกลับไปทำเช่นนั้นได้นับจากเวลานี้…
การผสานสองธาตุบนยอดเขา สร้างความตื่นตะลึงให้หมู่ศิษย์สายปราณวายุ ว่าผิดพลาดแล้ว… การรอดชีวิตหลังหล่นร่วงจากผาเสียดฟ้า สูงกว่า 800 จั้ง คือผิดพลาดที่มากยิ่งกว่า!! ณ ยามนี้ต่อให้อยากอยู่อย่างสงบก็คงช้าไปเสียแล้ว เว้นเสียแต่จะเข้าปิดด่านฝึกตนเพียงลำพัง…
เฒ่าชีเปลือย แผดเสียงหัวเราะสะใจยิ่ง…
“มันต้องงี้สิ!! เกิดเป็นบุรุษ ใยต้องหวาดกลัวชื่อเสียง!! ยุคสมัยแห่งความรุ่งเรืองของตัวข้า เพียงเอ่ยนาม อาเมนดูเอล ออกไป เด็กที่กำลังร้องไห้ยังต้องเงียบงัน พลันวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน!!”
เหยาซาน ทอดถอนหายใจ…
“นั่นมันก็ถูก แต่ข้าอยากสร้างชื่อในฐานะของ ซุน มากกว่า… มิใช่ในฐานะที่อุปโลกน์ขึ้นมาอย่าง เหยาซาน เช่นนี้ ช่างเถอะ! เพื่อแลกกับการรอดชีวิตจากการหล่นร่วงหน้าผาเสียดฟ้า ต่อให้ย้อนเวลากลับไป ข้าก็คงเลือกทำเช่นเดิมอยู่ดี มิอาจหลีกเลี่ยง…”