ที่ด้านตีนเขาแม้แต่เหล่าผู้อาวุโสจากหอธาตุต่าง ๆ หรือแม้แต่ผู้อาวุโสจาก หอศาสตราต่าง ๆ แผนกวรยุทธดั้งเดิม ยังแสดงสีหน้าวิตกกังวล พลางหันมองไปยังยอดเขาลูกที่ 4 ทั้งสิ้น ทุกสายตาล้วนหวาดหวั่นใจ ว่าวิกฤตธรรมชาติสะสร้างครั้งนี้จะมีศิษย์จากสายปราณวายุคนใด ถูกพาพัดหล่นร่วงลงมาจากหน้าผาเสียดฟ้าหรือไม่…
บนยอดเขา…
ผู้อาวุโสม่อ รู้ดีว่าตนคงทะยานไปถึงตัวเหล่าศิษย์ไม่ทันการณ์แน่นอน หรือต่อให้ไปถึงก็คงช่วยเหลือได้เพียงไม่กี่คน จึงตัดสินใจระเบิดพลังลมปราณชนชั้นสีส้มออกมา รีดเค้นลมปราณควบคุมเพื่อก่อรูป สร้างเป็นปราการสายลมขนาดใหญ่ลดทอนอำนาจลมหวนที่กำลังจะถาโถมหาหมู่ศิษย์
“ปราการสายลมตระหง่าน!!”
ชั้นสายลมสีเขียวก่อตัวขึ้นดุจกำแพงอย่างน่าอัศจรรย์… แต่แน่นอนว่าพลังของมนุษย์เพียงผู้เดียวไหนเลยจะต้านทานธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ความคิดของชายชราคืออย่างน้อยขอให้เหล่าศิษย์มีเวลาตั้งตัวมากยิ่งขึ้นอีกเล็กน้อยก็ยังดี สีหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมจริงจัง ก่อนจะคำรามเสียงขึ้น…
