รอยยิ้มเจือจางของ เหยาซาน ปรากฏเป็นครั้งแรก... หลงนึกกว่ากลุ่มศิษย์สายในระดับสูง จะมีอุปนิสัยที่คลึงคล้ายกับกลุ่มของ ต้วนไห่ ด้านนอก แต่หลังจากเผชิญหน้ากันสักระยะจึงรู้สึกได้ว่ากลุ่มศิษย์พี่เหล่านี้ มีความแน่วแน่กับการฝึกฝน มากกว่าจะเสียเวลาสร้างเรื่องบาดหมางเกินความจำเป็น โดยเฉพาะ เฟิงอี้จุน ที่ค่อยข้างแสดงความเป็นศิษย์พี่ที่น่าเคารพอยู่ไม่น้อย…
ในตอนที่ เฟิงอี้จุน อธิบายเรื่องเคล็ดวิชาอาภรณ์เปลวเพลิง แน่นอนว่าคนระมัดระวังอย่าง เหยาซาน ไม่มีทางเชื่อถือในครั้งแรกที่ได้ยิน เพราะหากถูกหลอกให้โคจรพลังที่ผิดพลาดจากผู้ชี้แนะที่เจตนามุ่งร้าย อาจมีผลร้ายที่สะท้อนกลับมาอย่างรุนแรง ถึงขั้นธาตุไฟแตกซ่านก็เป็นได้
แต่หลังพิจารณาในห้วงสำนึกนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อวิเคราะห์หาความอันตรายก่อนฝึก ผนวกกับได้รับการยืนยันจาก เฒ่าชีเปลือย อีกเสียงหนึ่ง ว่าเคล็ดวิชาที่ได้ยินนั้นเป็นของจริงและถูกต้องตามหลักเกณฑ์ มิใช่การถูกกลั่นแกล้งแต่อย่างไร ก็ค่อย ๆ ผ่อนปรนท่าทีลงตามลำดับ เหยาซาน มิใช่วัวคลั่งมุทะลุที่พร้อมจะพุ่งชนทุกคนโดยรอบ...
