น่าเสียดายที่ ข้าและ กังจื่อหราน มิได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวก่อนหน้านี้ ทั้งพวกเรายังอยู่กันคนละทวีป ข้าจึงไม่ได้รับคำเตือนดังกล่าว จนกระทั่งข้าได้พยายามหาทางติดต่อไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ทำให้ทราบความจริงในเรื่องนี้
ตอนนี้ทาง กังจื่อหราน เมื่อทราบข่าวร้ายของ เหยาหมิง ก็รับปากแล้วว่าจะให้พรรคเซียนประทานเริ่มเคลื่อนไหวครั้งใหญ่อีกครั้ง เพื่อช่วยเหลือศิษย์พี่ของตน… ดังนั้นพวกเราเพียงแค่เฝ้ารอเวลาอย่างสงบจนกว่า กังจื่อหราน จะติดต่อมาอีกครั้งก็พอแล้ว…
ข้าขอโทษด้วยที่เป็นสาเหตุทำให้ชีวิตอันสงบของพวกเจ้าศิษย์อาจารย์ ต้องมาเผชิญกับเรื่องราวเช่นนี้ ยิ่งได้ทราบว่าข้านั้นเป็นต้นเหตุ มันยิ่งทำให้ข้ามิอาจให้อภัยตนเอง ต่อให้แลกด้วยชีวิตข้าก็จะต้องหาทางช่วย เหยาหมิง ให้ได้…” เตียมู่หยง ก้มหน้าลงต่ำแววตาอาบไปด้วยของเหลวใสที่เอ่อล้น เป็นหยดน้ำตาของชายชราที่รู้สึกผิดต่อผู้เป็นสหาย…
