ตอนที่ 68
ณ เรือนตระกูลเกา…
เกาถิง นั่งบนเก้าอี้ศอกชันเข่ามือกุมขมับทั้งสองข้าง ใบหน้าไร้โลหิตหมุนเวียนประหนึ่งผู้ที่ตายไปแล้วก็มิปาน เพราะยามนี้ได้ครบกำหนดการหนึ่งเดือนที่ ลู่เหรินฮ่าว เคยให้ไว้กับตนเป็นที่เรียบร้อย(ตอนที่ 24) แต่ เกาถิง ก็ยังไม่อาจหาเจอแม้แต่เงาของเด็กหนุ่ม ผู้เป็นศิษย์ของ เหยาหมิง
“บัดซบ!! หรือเจ้าเด็กนั่นมันหลอกลวงข้า ว่าจะเดินทางมาที่เมืองหลวงนี่(ตอนที่ 27) แต่แท้จริงแล้วมันหลบหนีไปยังทิศทางอื่น!! หากเป็นเช่นนั้นตาแก่ ลู่เหรินฮ่าว มันต้องลงจากหุบเขาสายลมสวรรค์ เพื่อมาฆ่าข้าเป็นแน่…” เกาถิง จิตใจสั่นทึม จากที่เคยติดตามมานานย่อมรู้ว่า โทสะของเทพปรมาจารย์ ลู่เหรินฮ่าว นั่นน่ากลัวเพียงใด
หากแต่ในห้องที่ เกาถิง กลัดกลุ้มนั้น ชายหนุ่มมิได้อยู่เพียงลำพัง…
