ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับผู้ใช้และผู้ควบคุม ว่าจะมีความเชี่ยวชาญอยู่ในระดับใด… ในอดีตยุทธภพใช่ว่าจะไม่เคยปรากฏผู้ใช้พลังวิญญาณผสานวรยุทธ แต่ตรงกันข้าม…ผู้ที่เคยใช้พลังวิญญาณประสานวรยุทธ ล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือระดับที่น่ากลัวทั้งสิ้น ซึ่งผู้ที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดในสายวิชานี้ ก็คือ กุ่ยเยี่ยซา หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่ามนุษย์…
“ยมราชแห่งแผ่นดิน?! ผู้คุมวิญญาณ งั้นหรือ?!” ซุน พอดียินได้ฟังชีเปลือยยุแยงเช่นนั้น ก็เริ่มเกิดความลังเลใจ ตกอยู่ในภวังค์…
“ซุน…. ซุน!!” หญิงสาว เรียกขานพลางเขย่าร่าง เนื่องจาก ซุน มัวแต่พูดคุยกับ เฒ่าชีเปลือย ผ่านห้วงสำนึก จึงไม่ได้รับรู้ว่าตนกำลังถูก ฉีลู่ชิง เรียกสติ
“อืม… ข้าไม่ได้เป็นอะไร…” ซุน บอกปัด
นางขมวดคิ้ว…
“เจ้าเป็นเช่นนี้บ่อยมากเลยนะ เจ้ามีโรคประจำตัวใดกันแน่ ข้าไม่ยักรู้ว่ามีโรคประหลาดเช่นนี้”
“เจ้าเป็นภรรยาข้างั้นหรือ จึงห่วงใยนัก?” เด็กหนุ่ม กล่าวพลางยักมุมปากขึ้น
นางใบหน้าบิดงอทันที
“ภรรยาบ้านเจ้าน่ะสิ ฝันไปเถอะ!!”
