ตอนที่ 64
เสียงโหยหวนของ หานห้าว ยังดังระงม พร้อมกับใบหน้าและผิวหนังที่เริ่มเกิดเป็นรอยถูกกัดกร่อน มองดูน่าขนลุกขนพองยิ่ง… ซุน ไม่อาจทำสิ่งใดได้มากไปกว่านี้ เพราะเมื่อไม่อาจใช้ลมปราณ ย่อมมิอาจส่งพลังไปที่แหวนมิติเพื่อเรียกใช้งาน ศาสตราทุกชนิดของ ซุน อยู่เก็บอยู่ภายในนั้น…
“โชคดีที่ข้าเตรียม สุราแห่งหยิน ไว้ด้านในอาภรณ์ ป้องกันสถานการณ์ฉุกเฉิน ให้หยิบใช้ได้ง่ายที่สุด ช่างประจวบเหมาะยิ่งกับช่วงลมปราณอัมพาตเช่นนี้…” ซุน ถอนหายใจปลอดโปร่งขึ้นมาก สุราแห่งหยิน แม้ไม่อาจสังหาร หานห้าว ได้ในช่วงสั้น แต่ก็คงทำให้มันทุรนทุรายเกินกว่าจะมีใจต่อสู้
ยามนี้สิ่งที่ ซุน เฝ้ารอ มีเพียงการจากไปของ ราชันย์มังกรทมิฬ บนท้องฟ้า… เด็กหนุ่ม อดไม่ได้ที่จะเชยชมสิ่งที่เป็นเสมือนตำนานมีชีวิต ทั้งความน่าเกรงขามและบารมีล้วนอยู่ในระดับที่เหนือจินตนาการ… ก่อนหน้านี้หลงนึกว่าที่เคยอ่านจากบันทึกต่าง ๆ มา จะขีดเขียนเกินความเป็นจริง หากแต่พอได้เห็นมันกับตาตนเอง จึงแน่ชัดว่าเนื้อหาในบันทึกบรรยายได้ไม่ถึงครึ่งเสียด้วยซ้ำ!!
“เฒ่าชีเปลือย เจ้ากล่าวว่าสิ่งนั้นมีพลังมากกว่าเจ้าอีกงั้นหรือ?!” ซุน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้น
