“ทุกคนเกิดมา ล้วนต้องผ่านตัวเลือกประมาณเดียวกันนี้ ไม่ช้าก็เร็ว เจ้าก็จะได้ประสบเอง”
อวิ๋นเหยาไม่ถามคำถามนี้ต่อ “เจ้าไปถามมาให้แน่ใจว่านี่คือสุสานราชินีปีศาจแน่หรือ หากใช่ ก็เป็นไปได้เอาการว่าจะมี ‘วิชาลวงสวรรค์’ อยู่”
“แต่อย่าคาดหวังมากแล้วกัน ‘วิชาลวงสวรรค์’ สาบสูญไปนับแต่ชายผู้นั้นระเบิดตัวเองแล้ว แต่ก็ยังควรค่าไปให้พินิจ หากเจอขึ้นมาเจ้าก็พ้นภัย แถมข้ายังออกจากโลงได้ด้วย”
เจียงผิงอันใช้ป้ายเทวะติดต่อเติ้งเส้าสี่
“สหายเต๋าแน่ใจหรือว่านั่นคือสุสานยอดฝีมือท่านนั้นจริง ๆ?หากเป็นเช่นนั้น ยอดฝีมือระดับเซียนก็หวั่นไหวได้ ขอบเขตอย่างเราไป ก็ไร้โอกาสหาประโยชน์อะไรได้เลยนะ”
เติ้งเส้าสี่ตอบกลับฉับไว “สหายเต๋าเจียงวางใจได้เลย จากการตรวจสอบ ยืนยันได้แล้วว่านั่นเป็นสุสานยอดฝีมือเป่าปีศาจท่านนั้นจริง หากพูดให้ถูกคือ มันคือโลกใบน้อยที่หลงเหลือหลังความตายของผู้อาวุโสท่านนั้น”
“โลกใบน้อยของสุดยอดฝีมือเช่นนี้มีกฎเกณฑ์บังคับ เซียนมิอาจเข้าไปได้ ยอดฝีมือเข้าไปก็มีแต่ทำให้โลกใบน้อยแห่งนี้พินาศลงจึงมิต้องห่วงเรื่องมีเซียนเลย”
“หากสหายเต๋าเจียงไม่เชื่อ ก็ใช้ป้ายเทวะไปดูที่ [พื้นที่สื่อสารสาธารณะ] ได้เลย มีคนหารือเรื่องสุสานนี้อยู่เยอะแยะ”
[พื้นที่สื่อสารสาธารณะ] ในป้ายเทวะเป็นช่องทางสนทนาให้ปวงชนได้หารือเรื่องต่างๆ ร่วมกัน แตกต่างจากห้องสนทนาส่วนตัวตรงที่ยามทิ้งข้อความไว้ ผู้ใดล้วนอ่านได้
เหตุการณ์จะถ
