ใจหลอกให้ราชินีปีศาจรักมาแต่แรก น่ารังเกียจนัก”
เจียงผิงอันอ่านบทหารือชั่วขณะ และพอตัดสินได้ว่าโลกใบน้อยที่ราชินีปีศาจตงฟางฉิงเสวี่ยเหลือไว้ถูกค้นพบแล้วจริง ๆ และขุมกำลังหลักในภพเซียนล้วนส่งคนมาสำรวจ
แต่จุดสนใจของปวงชนดูจะไม่ได้อยู่ที่สุสานและโอกาส แต่เน้นไปทางโต้เถียงเรื่องของราชินีปีศาจและชายผู้นั้นมากกว่า
เติ้งเส้าสี่ส่งข้อความหาเจียงผิงอันอีกครั้ง “สหายเต๋าเจียง คณะ[เลือดเหล็ก] ของเราพบกุญแจเข้าสู่แก่นกลางโลกใบน้อยของราชินี
ปีศาจแล้ว ซึ่งก็คือจี้หยกที่สหายเต๋าเซียนเปิดได้จากกล่องปิดผนึกนั่นแหละ หากสหายเต๋าเจียงจะไปสำรวจ เราไปด้วยกันได้นะ”
เจียงผิงอันตอบกลับไปว่า “สหายเต๋าเติ้ง การฝึกฝนของข้ามิได้สูง พลังต่อสู้ก็แค่งั้น ๆ หากไปกับพวกเจ้า ข้าอาจเป็นตัวถ่วงเปล่า ๆ”
“เจ้าพลังต่อสู้แค่งั้น ๆ??”
เครื่องหมายคำถามเด้งระรัวในหัวเติ้งเส้าสี่โดยพลัน
คนมุสา ระวังเถอะออกไปฟ้าจะผ่า! หากพลังต่อสู้เจ้าไม่สูง เราจะมาขอร่วมกลุ่มกับเจ้าหรือ?
เติ้งเส้าสี่มิได้พูดสิ่งที่คิดในใจออกไป “เราจะออกเดินทางในอีกสองเดือน ขณะนี้เตรียมตัวกันอยู่ สหายเต๋าเจียงน่าจะใกล้ทะลวงขอบเขต ไว้สหายเต๋าบรรลุขั้นกลางระดับเขตแดน แถมมีอาวุธวิเศษสองสามชิ้น ตัวตนใต้ระดับเซียนก็ไร้ผู้ใดต่อกรสหายเต๋าได้แล้ว ไม่เป็นตัวถ่วงพวกเราแน่นอน”
เจียงผิงอันลังเลครู่หนึ่ง จึงตอบว่า “เช่นนั้นก็ไปด้วยกัน”
การเข้าสู่บริเวณแก่นโลกใบน้อยของราชิน
