ตอนที่ 53
“ทรงร่าง… สมิงขาว!!”
ซุน แผดเสียงคำรามดุจเจ้าพยัคฆ์!! สร้างแรงระเบิดจากเสียงคำราม ทำให้ชั้นบรรยากาศโดยรอบกายขยายตัวรุนแรง หักล้างคลื่นดาบที่พวยพุ่ง…
“!!!!!!!!!!” หานเฉียง เบิกตากว้างขึ้น
เพียงสายตาที่ ซุน จ้องมองมายังทำให้ หานเฉียง ขนลุกชูชันโดยไร้สาเหตุ…
กล้ามเนื้อของ ซุน เต้นกระตุกไปมาราวกับมีในมวลที่แตกต่างไปจากมนุษย์ สัมผัสได้ถึงความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อที่ได้รับการพัฒนา ยิ่งมีพื้นฐานลมปราณสูงขึ้น การทรงร่างก็ดูเหมือนจะยิ่งเพิ่มศักยภาพเกินคาดเดา ดวงตาสีทองดุจบุษราคัม เขม็งมองตรงมายัง หานเฉียง มิต่างเหยื่ออับโชค
กลิ่นอายและเอกลักษณ์ที่ ซุน แผ่ล้น ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่จะทำให้ถูกเข้าใจผิด… หานเต้าหยี ที่แก่ประสบการณ์ในยุทธภพมาไม่น้อย ยังเผลอลุกยืนจากที่นั่งบนอัฒจันทร์ นัยน์ตาสั่นไหวกับสิ่งที่พบเห็น…
“บะ…บ้าน่า!! ร่างสถิต งั้นหรือ!!”
ฉีเฟยเทียน และ ฉีเฟยหลง เหลียวหันมองหน้ากัน ด้วยความตกตะลึง… จะมีก็แต่ ซ่งไห่เฟิง ที่รู้อยู่ก่อนแล้วว่าทักษะที่ ซุน ใช้นั้นเป็นเพียงทักษะที่คล้ายคลึงกับร่างสถิตเท่านั้น แต่ก็ยังอดที่จะทึ่งไม่ได้ในทุก ๆ ครั้งที่ได้เห็นมัน…