เสียงป้ายเหล็กประจำตระกูลในมือของ ซ่งไห่เฟิง กระแทกลงที่โต๊ะเจ้าหน้าที่… ประหนึ่งเป็นการการันตีว่า หากทาง ตระกูลหาน กล้าร่วมเดิมพัน ตระกูลซ่งก็พร้อมจะลดสถานะของตระกูลลง เมื่อ เหมาซุน พ่ายแพ้ในการประลอง…
หานเต้าหยี เบิกตากว้างขึ้นทันที…
“เจ้ามันบ้าไปแล้ว!!”
ช่วงเวลานั้นเอง กลับมีคนอีกกลุ่มหนึ่งก้าวเดินมา ทั้งยังได้ยินเรื่องราวที่กล่าวท้าทายกันเมื่อครู่ด้วยความบังเอิญ…
“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ช่างน่าสนใจจริง ๆ”
ฉีเฟยเทียน เจ้าเมืองผู้ครั่นคร้าม สืบเท้าเข้ามาพร้อมยอดฝีมือผู้ติดตามจำนวนหนึ่ง… การมาของผู้ที่มีสถานะสูงสุดในเมืองนี้ ทำให้ทั้ง หานเต้าหยี และ ซ่งไห่เฟิง ล้วนแล้วแต่ต้องประสานมือโค้งตัวอย่างสุภาพ เป็นการให้เกียรติ…
เจ้าเมืองฉี เดินตรงเข้าไปหยิบเอาป้ายเหล็กตระกูลซ่ง ที่ ซ่งไห่เฟิง วางลงเมื่อครู่มาพิจารณา…
“ซ่งไห่เฟิง… เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่ากล้านำสถานะของตระกูลซ่งมาเดิมพัน?! อย่าลืมว่าสถานะของตระกูลซ่งในเวลานี้ อยู่ในสภาวะที่ย่ำแย่อยู่แล้ว ย่อมเป็นเรื่องง่ายที่จะถูกถอดถอน เพียงแต่ข้าปฏิเสธที่จะยื่นเรื่องเสนอราชวงศ์ไป๋หู่มาโดยตลอด เพราะเห็นแก่ความดีความชอบของ ซ่งหยุนไห่ สหายเก่าข้าที่ตายไป…”
