กระบวนท่าของ ซุน เมื่อครู่ สั่นสะเทือนไปทั้งพื้นที่ ทำให้ ซ่งไห่เฟิง เป็นคนแรกที่ตรงมายังลานฝึกยุทธ… ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า ไม่ใช่เรื่องยากเย็นนักที่จะคาดเดาเรื่องราว ไม่มีทางที่ชายชราจะจดจำเอกลักษณ์วิชาของตระกูลตนเองไม่ได้…
ยิ่งเห็นขวานศิลาระดับ 4 ปักลงยังศูนย์กลางวงแตกระแหง มันยิ่งทำให้ชายชรารู้สึกหวาดหวั่นใจ… หากไม่ได้ใช้กระบวนท่าอย่างชำนาญ ผลลัพธ์ที่ออกมาย่อมไม่ปรากฏออกมาในลักษณะนี้…
“ซุน นี่เจ้า?!”
เด็กหนุ่ม ค่อย ๆ ลุกยืนขึ้น กล้ามเนื้อยังกระตุกไม่หาย จากการฝืนใช้พลังเกินขอบเขต...
“ขออภัยผู้อาวุโส ที่สร้างความรบกวนให้กันท่านยามดึก อีกทั้งยังทำลายพื้นที่ลานฝึก จนเสียหายใหญ่หลวง…”
“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ…” ชายชรากล่าวปัด พลางตรงเข้าไปจับยกขวานศิลา เพื่อให้แน่ชัดอีกครั้งว่านี่คือขวานศิลาระดับ 4 จริง ๆ น้ำหนัก 2,000 ชั่งมิใช่สามัญ กระทั่งในตระกูลซ่ง ณ เวลานี้ ยังไม่มีผู้ใดยกขวานเล่มนี้ขึ้นได้ นอกจาก ซ่งไห่เฟิง…
