ตัวของ เหยาหมิง คงใช้ชีวิตในการปลีกวิเวกเป็นหลัก ไม่ได้สนใจเรื่องการยกระดับป้ายประจำตระกูลเท่าใด… อีกทั้งส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเข้าสังกัด พรรคเซียนประทาน ซึ่งเป็นพรรคที่มีสมาชิกเกือบทั้งหมดเป็นเพียงขอทาน จึงไม่ได้รับเกียรติจากผู้คนเท่าใดนัก
สำหรับ ซุน ในเวลานี้ ป้ายศิลา อาจเป็นตัวเลือกที่ดีก็เป็นได้ เพราะเป็นป้ายสามัญที่ไม่ได้โดดเด่น ไม่ค่อยจะมีใครให้ความสนใจตรวจสอบป้ายระดับล่างเช่นนี้เท่าใดนัก… หากเปรียบกับสถานะคนเถื่อนในปัจจุบัน ก็นับว่าดีถมไปแล้ว…
“เช่นนั้นต่อไป ข้าขอหยิบยืมแซ่ของ เหล่าซือ มาใช้ก่อนก็แล้วกัน เพื่อที่จะได้ง่ายต่อการเดินทาง… จากนี้ไปข้าจะขอใช้นามชั่วคราว ว่า เหยาซุน…” ชายหนุ่ม กล่าวพึมพำขึ้นกับตนเอง
ในส่วนของป้ายโลหะประหลาดอื่น ๆ รวมถึง กุญแจ เก่า ๆ ภายในหีบโลหะนั้น ซุน ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่ามันมีไว้เพื่อการใด แต่สิ่งหนึ่งที่สะดุดตาจนจำเป็นต้องหยิบขึ้นมาพิจารณาก็คือ แหวนเก่า ๆ วงหนึ่ง… ซุน ถึงกับใจเต้นระส่ำ ดวงตาเบิกโพรงขึ้น
