ซุน แผดเสียงตะโกนออกมาดุจสัตว์ร้ายที่ได้รับการปลดโซ่ จิตสังหารยิ่งรุกโชน แน่นอนว่ามันยิ่งบดบังสติสัมปชัญญะลงไปเรื่อย ๆ เมื่อปลดปล่อยสัญชาตญาณที่ป่าเถื่อนออกมา… ทำเอา มือปราบ ที่สมควรแข็งแกร่งกว่า ซุน ในทุก ๆ ด้าน ยังต้องผงะหน้าถอดสี…
ในช่วงที่หายไป เฒ่าชีเปลือย ได้สร้างขอบเขตอาคมขนาดใหญ่ ครอบคลุมจวนผู้ว่าแห่งนี้เอาไว้ ถึงแม้ว่า ซุน จะคำรามเสียงก้องดังเพียงใด ก็ไม่มีผู้ใครได้ยินหรือรับรู้ กระทั่ง มือปราบ อีกคนที่เฝ้าด้านนอกประตูเรือนหลังนี้ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาสบทบ...
ซุน พยายามปลุกปั้นความรู้สึกฆ่าฟันของตนเองให้พุ่งพร่านที่สุด มิเช่นนั้นอาจเกิดความรู้สึกเช่นเดิมในการลงมือปิดฉาก… รอยสักเบญจสารสัตว์ เปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง พร้อม ๆ กับการปรากฏเงาร่างของ สมิงขาว!! สัตว์ร้ายที่ถูก ซุน สังหารเป็นตนสุดท้ายในโลกเดิม และเกือบจะเป็นผู้ที่สังหาร ซุน เช่นเดียวกัน…
