ยำมนี้นำงมิอำจมัวสนใจ นำงอยำกจะใช้อ ำนำจของโลหิตหยดนี้ฆ่ำผู้ไล่ล่ำทั้งหลำยเสีย
ทว่ำ ทันทีที่เถียนซีกลืนโลหิตหยดนี้ลงไป นำงก็สัมผัสถึงบำงสิ่งผิดแปลก สีหน้ำแปรเปลี่ยนอย่ำงมหันต์
“ฮั่วหร่วน! โจรเฒ่ำนี่โกหกข้ำ!”
ตู้ม!
สิ้นเสียงค ำรำมของเถียนซี ร่ำงของนำงก็ระเบิด โลหิตแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่คมกริบ แทงร่ำงผู้ฝึกตนจำกเคหำสน์เทพจันทรำไปพร้อมผู้ฝึกตนมำกมำยที่รำยล้อมอยู่
ภำยใต้ผลจำกกฎเกณฑ์ระดับสูง ผู้ฝึกตนซึ่งถูกแทงร่ำงล้วนล้มหงำยทันที ไร้โอกำสฟื้นตัวใด ๆ
ร่ำงแล้วร่ำงเล่ำล้มลงสู่พื้น โลหิตเจิ่งนองเป็นสำยธำร
เพียงพริบตำ ทุกชีวิตรำยล้อมก็ตกตำย
ทว่ำ โลหิตบนพื้นกลับดิ้นไปมำอย่ำงพิกล ก่อนจะโถมคลุมโลหิตกับซำกศพรำยล้อม สร้ำงเป็นร่ำงมนุษย์ร่ำงใหม่
ชำยผู้นี้มีรูปร่ำงสูง เส้นผมยำว สวมผ้ำคลุมไหล่ เต็มไปด้วยปรำณเซียนมืดมิดชั่วร้ำย
“คนไร้ค่ำฮั่วหร่วนนี่ไม่เอำไหนจริง ๆ มีปัญญำหำได้เพียงร่ำงขยะ ๆ ให้เซียนผู้นี้”
“ช่ำงมันเถอะ ใช้ไปก่อนแล้วค่อยไปชิงร่ำงเจียงผิงอันก็ได้ ร่ำงนั้นยอดเยี่ยมมำก เมื่อกลับถึงภพเซียน ก็ใช้มันสร้ำงร่ำงเทพสงครำมก้ำวข้ำมกำรฝึกฝนเดิมไปได้”
“ยำมนี้ พัฒนำพลังสักหน่อยดีกว่ำ”
ชำยผู้นั้นฉีกสุญตำ หำยวับไปจำกที่
หำกเจียงผิงอันมำได้ยินเสียงนี้ เขำจะคุ้นเคยกับมันแน่แท้
ยำมเขำไปยังพนำผีเบญจภัยของศำลำเติงเซียน เขำเคยเกือบถูกโลหิตเซียนหยดหนึ่งชิงร่ำง เสียงจำกโลหิตเซียนหยดนั้นเหมือนเสียงคนผู้นี้ไม่ผิดเ
