ในเวลานี้ ร่างกายทั้งหมดเปียกโชกไปด้วยเหงื่อที่เย็นยะเยือก
“ฉันเป็นคู่หูของนายเหมิง คุณกล้าขู่ฉันไหม เมื่อนายเหมิงมา ดูสิว่าฉันไม่บอกเขาว่านายพูดอะไรกับฉัน!”
Zhou Yucui แสร้งทำเป็นสงบแล้วกลับไปที่วิลล่านั่งข้าง ๆ เปิดทีวีและดู
ตอนนี้ ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นสงบเท่านั้น เธอสามารถปกปิดความกลัวในใจของเธอได้
สิบนาทีต่อมา หลังจากได้รับโทรศัพท์ ชายวัยกลางคนก็ลุกขึ้นทันที: “อีก 5 นาที คุณเหมิงจะอยู่ที่นั่น ถ้าคุณไม่อยากตาย ให้รอเขาอย่างเชื่อฟัง”
หลังจากออกจากประโยคนี้ ชายวัยกลางคนก็เดินออกไป
ทันใดนั้น Zhou Yucui ถูกทิ้งไว้ในวิลล่า
“ภูมิใจอะไรนักหนา ไม่ใช่หมาของนายเหมิงหรอกหรือ”
เมื่อชายวัยกลางคนจากไป โจว หยูชุ่ย กล่าวอย่างสาปแช่ง
แม้จะประหม่าแต่การบันทึกโทรศัพท์ของเธอยังคงอยู่ในมือของ Meng Tianjiao เธอไม่กล้าจากไปและทำได้เพียงรอ
ไม่นาน ห้านาทีก็มาถึง
ในขณะนั้นก็มีเสียงรถอยู่ด้านนอกวิลล่า
Zhou Yucui ลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว ตื่นตระหนกจนสุดขีด
เธอรู้ว่า Meng Tianjiao อยู่ที่นี่
แน่นอนว่า Meng Tianjiao เปิดประตูและเข้าไปในวิลล่า
“คุณเหมิง ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้ว!”
Zhou Yucui แสร้งทำเป็นสงบและมองไปที่ Meng Tianjiao ด้วยรอยยิ้มที่สง่างามเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ไม่เต็มใจ
“แล้วคนล่ะ?”
Meng Tianjiao ย่นและถาม
“ใคร?”
Zhou Yucui กล่าวด้วยความสงสัย
“ลูกสาวของหยางเฉิน!”
Meng Tianjiao กล่าวอย่างโกรธเคือง
Zh
