เมื่อ Zhou Yucui กลับไปที่วอร์ด Yang Chen และ Qin Xi ยังคงยิ้ม ครอบครัวสามคนดูมีความสุขด้วยกัน
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของ Zhou Yucui ก็เต็มไปด้วยความดุร้าย
“สามี พรุ่งนี้วันเสาร์ คุณจะหัวเราะยังไง” ฉินซีถามอย่างกะทันหัน
“ทำไมพ่อไม่กลับบ้านไปหัวเราะกับพ่อ พ่อจะดูให้ หากมีข่าวอะไร ผมจะติดต่อคุณโดยเร็วที่สุด” หยางเฉินกล่าว
“พ่อยิ้มและอยากอยู่กับคุณและแม่!”
Qin Xi ยังไม่ได้พูดและพูดด้วยรอยยิ้มเศร้า ๆ : “นานแล้วที่ฉันไม่ได้หัวเราะ ฉันไม่ได้อยู่กับพ่อและแม่ของฉัน!”
หลังจากฟังรอยยิ้ม Yang Chen และ Qin Xi ก็มองหน้ากันและทั้งคู่ก็ดูขอโทษ
“เป็นไง พรุ่งนี้ฉันจะไปที่สนามเด็กเล่นด้วยรอยยิ้ม”
ในขณะนั้นก็มีเสียงที่ไม่เหมาะสมดังขึ้น
Yang Chen และ Qin Xi มองไปที่ Zhou Yucui ทีละคน แต่ดวงตาของ Yang Chen ค่อนข้างเย็น
“ฉันไม่อยากไปสนามเด็กเล่น ฉันอยากอยู่กับพ่อกับแม่!” เซียวเซียวกอดคอของฉินซีอย่างรวดเร็ว
เธอต้องการไปที่สนามเด็กเล่น แต่ในการเปรียบเทียบ เธอชอบที่จะอยู่กับพ่อและแม่ของเธอ
“ในกรณีนั้น ให้เสี่ยวเซียวอยู่เคียงข้างเรา”
หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ในที่สุด Qin Xi ก็ตัดสินใจได้
Qin Dayong ไม่ได้ตื่น เธอขาดสติในทุกสิ่ง และเธอไม่สามารถทำอะไรเพื่อปล่อยเธอไป
“ดี!” หยางเฉินพยักหน้า
ยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นสุข
เสี่ยวเซียวยังอยู่ในโรงพยาบาลในคืนนั้น
นี่เป็นวอร์ดวีไอพีแยกต่างหาก ห้องมีขนาดใหญ่มาก มีเตียงคุ้มกันสอ
