าณ ‘เวียนกำเนิด’ ก็ถูกลอกเลียน กระทั่งผู้ที่ถูกเรียกมายังเป็นคนเดียวกัน!
อวตารกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันใช้ดวงแสงสีขาวและหลุมดำมาขวางหน้าเขาไว้ พร้อมกันนั้นก็ใช้วิชาลับพลังวิญญาณ ‘ผนึกสรวง’ทันที
ผู้ใช้กระบี่ผู้นี้ทะลวงหลุมดำกลืนกินและดวงแสงสีขาวได้ในพริบตา เพียงอึดใจเดียว กระบี่ก็ฟาดเข้าหาคอของเจียงผิงอัน ปราณกระบี่เฉือนเส้นผมไปหลายเส้น
เนื่องจากมันเสียพลังไปมากจากการทะลวงหลุมดำกลืนกินและดวงแสงสีขาว การโจมตีของมือกระบี่ผู้นี้จึงอ่อนแอลง สุดท้ายก็ถูกตรึงร่างโดยตรวน ‘ผนึกสรวง’ ได้
หากมิใช่เพราะเจียงผิงอันรับมือได้รวดเร็ว เขาคงบรรลัยไปแล้ว
โชคยังดีที่เขารับการโจมตีหมายชีวิตไว้ได้
ทว่า ทันใดนั้น ตรวนบนตัวผู้ฝึกกระบี่ก็แหลกสลาย กระบี่ในมือกวัดไกวรวดเร็ว
เจียงผิงอันซึ่งถูกสับร่างแหลกทั้งตกใจและพรั่นพรึง
ยามนี้เอง เจียงผิงอันจึงตระหนักว่าวิชาลับพลังวิญญาณ ‘เวียนกำเนิด’ ที่ร่างจำแลงทัณฑ์เซียนสำแดงมิใช่ออกกระบี่ได้แค่หน!
อำนาจกาลเวลาพล่านพุ่ง ร่างของเจียงผิงอันหวนคืนสภาพเดิม
ทว่าผู้ฝึกกระบี่ที่ศัตรูสร้างขึ้นยังไม่สลายไป ยังคงออกกระบี่หนที่สาม!
“จะมากไปแล้วนะเฮ้ย!”
ลอกพรสวรรค์เขาอยู่แท้ ๆ แต่ดันแข็งแกร่งกว่าเขาอีก นี่คือทัณฑ์ให้คนเผชิญ? ฆ่ากันชัด ๆ นี่หว่า!
เจียงผิงอันเดือดดาลจนสบถ ดวงตาแดงก ่า ใช้ ‘คัมภีร์มารกลืนสวรรค์’ สุดกำลัง
นี่คือวรยุทธ์ที่อวิ๋นเหยาให้เขามา และเขาก็เพิ่งเคยได้ใช้วรยุทธ์น
