เหมียวเสียมองเมฆาสีแดงบนฟ้าอย่างลนลาน ใบหน้าของนางซีดขาว
เจ้าบื้อถึงกับเรียกทัณฑ์เพลิงกรรมมา!
ต้องเป็นความผิดท่านพ่อแน่ ๆ ที่พาเจ้าบื้อออกนอกลู่นอกทาง!
เพื่อทัณฑ์เพลิงกรรมปรากฏ โอกาสรอดของเจ้าบื้อก็ริบหรี่ยิ่ง
แตกต่างจาก ‘ทัณฑ์พายุอัสนี’ ทัณฑ์เพลิงกรรมนั้นมีอีกกฎเกณฑ์ ตราบใดที่มิอาจผลาญบาปหมด เพลิงกรรมจะลุกโชนตราบกาล จะไม่ถูกการโจมตีอื่นใดสยบได้ เพราะนี่มิใช่กฎเกณฑ์รูปธรรม พลังกลืนกินจึงมิอาจกลืนได้
บงกชสีแดงก่อตัวจากเพลิงกรรมบนเมฆาสีชาด งดงามตรึงตราสุญตารอบข้างบิดเบี้ยวเสียระบบ
ภาพฉายของสารพัดชีวิตที่เจียงผิงอันสังหารไปปรากฏตะคุ่มรอบกาย เป็นดั่งเชื้อเพลิงที่เร่งบงกชเพลิงกรรมให้ลุกโชนเจิดจรัส ทั้งเรืองรองและประหลาด
เซียนที่นอกประตูลืมเซียนส่ายหัว นี่แหละจุดจบของการฆ่าคนไม่เลือกหน้า สุดท้ายก็ต้องถูกทัณฑ์เซียนพิพากษา
นี่ยังเป็นเพียงทัณฑ์เซียนจำลอง ทัณฑ์เซียนของแท้น่ากลัวยิ่งกว่านี้
โอวหยางจวนผู้ดำไหม้เป็นถ่านหัวเราะเอิ๊กอ๊าก สุดแสนยินดีที่ได้เห็นศัตรูตายต่อหน้า
ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่าเจียงผิงอันตายแน่แล้ว แต่เจียงผิงอันหามีความกลัวบนใบหน้าไม่
เจียงผิงอันเหินสู่สุญตา เผชิญบงกชเพลิงกรรมร่อนเข้ามาหาปากก็ปริเอ่ยเนิบ ๆ “ไสหัวไป”
ได้ยินเช่นนี้ ผู้ฝึกตนนอกประตูลืมเซียนก็คิดว่าเจียงผิงอันสมองฟั่นเฟือน ถึงกับจะสั่งเพลิงกรรมให้ไสหัว? ผู้ฝึกตนขั้นต้นระดับเขต
แดนคู่ควรสั่งทัณฑ์เซียนด้วยหรือ? เซียนทั