ายภพภูมิ ไฉนมิลงทัณฑ์เหล่าเซียนผู้ขูดรีดภพล่าง ไฉนจึงมาพิพากษ์คนเช่นเขาที่ฆ่าเพื่อปกป้องบุคคลรอบกาย?
เพลิงกรรมนี้มีคุณสมบัติอะไรมาลงทัณฑ์เขา?
เจียงผิงอันไร้ความละอายในใจ ความคิดชัดเจน เพลิงกรรมมิอาจสอดแทรก
กล่าวคือ ที่เขาฆ่าคน เขาก็ทำเพื่อปกป้องคน สั่งสมบุญเอาไว้
แม้จะฆ่าคนตัดชีวิตนับพันหมื่น แต่เขาไร้ซึ่งความผิด
ปวงชนล้วนตะลึง
โอวหยางจวนใจลอย มิทันปกป้องตนเอง หนึ่งอัสนีพลันทะลวงลงสลายร่างเขาเป็นผุยผง ยามวายุพัดผ่าน ก้อนธุลีก็กระจายปลิวหายไปในฟ้าดิน
ตายอย่างไม่เหลือแม้แต่ซาก
ตราบจนวาระสุดท้าย โอวหยางจวนก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดเพลิงกรรมของเจียงผิงอันจึงสลายตัว
เหมียวเสียหลั่งน ้าตาอย่างยินดี นางมิคาดเลยว่าสถานการณ์จะตาลปัตร แม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดเพลิงกรรมจึงสลายตัว แต่ก็เป็นเรื่องดีแล้ว เจ้าบื้อไม่ต้องตายแล้ว
“เจ้าบื้อ ออกมาเร็ว!”
เหมียวเสียรอกระโดดกอดอีกฝ่ายระบายความปรีดาไม่ไหวแล้ว
ทว่า เจียงผิงอันกลับยืนนิ่ง เงยหน้ามองฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เจ้าบื้อ เจ้ามองอะไรอยู่น่ะ?”
เมื่อเห็นเจียงผิงอันยืนนิ่งกับที่ เหมียวเสียก็ตะโกนเรียก
ทันใดนั้น เซียนผู้ดูแลก็สัมผัสอะไรได้ ก่อนจะทันฟื้นจากความตกใจ ใบหน้าก็ปรากฏความพรั่นพรึงขึ้นอีกครั้ง
“นี่มัน..”
เปรี้ยง!
หนึ่งอัสนีสะท้านฟ้า เต๋าเซียนแห่งแดนจันทร์มายาสะเทือนเลื่อนลั่น
ผู้ฝึกตนมากมายสะดุ้งโหยง เซียนซึ่งเก็บตัวฝึกฝนอยู่มากมายลืมตาขึ้น มองไปยังจ
