เมื่อพูดถึงดินแดนทางเหนือ หานเซี่ยวเถียนก็มีพลังขึ้นมาทันที “ให้ฉันบอกคุณว่า ตอนที่ฉันอยู่ในดินแดนทางเหนือ ฉันต่อสู้กับการต่อสู้ที่ยากลำบากนับไม่ถ้วน และหลายครั้งก็ถูกบันทึกไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์” หา
นเซี่ยวเถียนมองอย่างภาคภูมิใจ: “ตอนนี้ ดูเหมือนว่าคุณเป็นรุ่นน้องที่ เต็มใจเป็นทหาร น้อยคนนัก ฉันไม่เคยเห็นสนามรบจริงเลย และไม่เคยรู้เลยว่า
กั๋วไถ หมินอันในปัจจุบันแลกได้ด้วยเลือดของทหารชายแดนเท่านั้น” หา นเซี่ยวเทียนกล่าว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความคิดถึง
หยางเฉินฟังอย่างเงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ และหานเซี่ยวเถียนเล่าถึงปีอันรุ่งโรจน์เหล่านั้น
เมื่อใดก็ตามที่เขาพูดถึงสถานที่ที่ยอดเยี่ยม Han Xiaotian เต็มไปด้วยสีแดง อารมณ์ และความเร่าร้อน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงหัวหน้าหน่วยเก่าของเขา เพื่อปกปิดการล่าถอยของสหายของเขา เขาถูกปกคลุมด้วยระเบิด และเมื่อเขารีบไปหาศัตรู หานเซี่ยวเถียนก็ร้องไห้ออกมา
หยางเฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมทหารผ่านศึกในภาคเหนือด้วยสายตาชื่นชมเล็กน้อย
ประวัติศาสตร์มากมายที่หานเซี่ยวเทียนกล่าวว่า แม้แต่หยางเฉินก็ยังไม่เคยสัมผัส
ที่ด้านข้างของ Han Feifei ใบหน้าเล็กๆ ของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชม ในสายตาของเธอ Han Xiaotian ไม่ใช่แค่คุณปู่ของเธอเท่านั้น แต่ยังเป็นฮีโร่ที่ยิ่งใหญ่ในใจของเธอด้วย
เช่นเดียวกับที่ Han Xiaotian กำลังบอก Yang Chen เกี่ยวกับอดีต ผู้นำมากกว่าหนึ่งโ
