นว่าในนี้มีอะไร”
เพื่อป้องกันเจียงผิงอันหนีไปล้างแค้นลำพัง เหมียวจิ่งจึงทิ้งตราวิญญาณไว้บนตัวเจียงผิงอัน จะได้รับทราบการเคลื่อนไหวของเจียงผิงอันทันท่วงที
หลังทำเช่นนั้น เหมียวจิ่งก็เหินไปยังเคหา
ทรัพยากรที่นี่เย้ายวนกระทั่งสำหรับเซียนสวรรค์ นับประสาอะไรกับเซียนปฐพีอย่างเหมียวจิ่ง
เจียงผิงอันไม่หาโอกาสใด เซียนเข้ามากันมากมายขนาดนี้ ซ ้ายังมีศิษย์สำนักอีกจำนวนมาก ต่อให้มีมรดกอยู่จริง ๆ เขาก็ไร้โอกาสได้ไป
เขามิได้ไปเด็ดบุปผาจิตพิสุทธิ์ แย่งทรัพยากรกับศิษย์ผู้อื่น
ผลึกเซียนแค่นี้ เขามิได้ขาดมือ ทรัพยากรเหล่านี้มูลค่ามหาศาลสำหรับศิษย์สำนักทั่วไป นำไปแลกอาวุธวิเศษดี ๆ ซื้อโอสถช่วยชีวิตได้
เขานั่งใต้ต้นไม้ซึ่งมีปราณเซียนแข็งแกร่ง เริ่มตั้งสมาธิฝึกฝน
เขาต้องสงบใจจริง ๆ นั่นแหละ ฆ่าคนจากสำนักเซียนเทียนหลานไปมากมาย ยามนี้สำนักเซียนเทียนหลานต้องอยากให้เขาตายสุดแสน และหาสารพัดวิธีมาจัดการกับเขาแน่ ๆ
หากไปไล่ฆ่าคนยามนี้ ก็มีแต่ไปตายเปล่า ไม่มีผลดีเอาเสียเลย
หลังสงบสติสักพักให้ชื่อเสียงซาลงค่อยออกไป ไม่ว่าอย่างไรสำนักเซียนเทียนหลานก็มิหนีไปไหน
นอกจากนั้น อาจารย์ยังกล่าวไว้ไม่ผิด เขายามนี้มีจุดบกพร่องมากมาย เมื่อไม่มีรากเซียนอัสนีหยิน ทั้งด้านความเร็วและพลังป้องกันก็ถดถอยอย่างเห็นได้ชัด เขาต้องหาทางพัฒนามัน
ไว้กลับถึงสำนัก เขาจะเรียน ‘วิชาปีกเทวะ’ วรยุทธ์นี้มิต้องการกฎเกณฑ์ใดเจาะจง สะดวกแก่การเรี
