พ่นลมหายใจออกมา และโยนเสื้อคลุมสีแดงขนาดใหญ่ของต้นแม่ของภูเขา Wuyi ที่ Qin Xi เพิ่งนำไปทิ้งลงในถังขยะ
“เสี่ยวซี คุณคิดว่าคุณปู่แก่และสับสนไหม คุณสามารถใช้ของปลอมเพื่อหลอกผู้เฒ่าได้หรือไม่”
คุณปู่พูดด้วยใบหน้าที่เย็นชา
การแสดงออกของ Qin Xi เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน: “คุณปู่ฉันกล้าหลอกคุณได้อย่างไร”
“คุณรู้ไหมว่าต้นไม้แม่ Dahongpao คืออะไร”
คุณปู่พูดอย่างเย็นชา “ต้นแม่ Wuyishan Dahongpao ได้รับการระบุว่าเป็นวัตถุป้องกันที่สำคัญมานานแล้ว เมื่อปี 2548 เราเลิกเลือก
ชาชนิดนี้แล้ว” “ถึงแม้คุณจะได้รับชาชนิดนี้ แต่ก็จะมีให้ในการประมูลเท่านั้น ในปี 2548 ที่เทศกาล Wuyishan Hongpao ครั้งที่ 7 มีการขายต้นแม่ Wuyishan Dahongpao 20 กรัม ท้องฟ้า- ราคาสูง 208,000 หยวน”
“ชุดชาที่คุณให้ฉันอย่างน้อย 200 กรัมใช่มั้ย แม้แต่ในปี 2548 ชาชุดนี้ก็สามารถขายได้ในราคาสูงลิ่วอย่างน้อย 2 ล้านหยวน ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ อย่างน้อยก็ต้องหลายสิบล้านใช่ไหม”
“คุณบอกฉันว่าชาที่มีมูลค่าหลายสิบล้านถูกซื้อโดยลูกเขยที่เสียเปล่า”
คุณปู่ชัดเจนมากเกี่ยวกับ Wuyishan Dahongpao และเขาก็เป็น ขวา.
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ และเห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจ Qin Xi มาก
โดยปกติ Qin Xi จะไม่สงสัย Yang Chen และเธอไม่รู้ว่าถุงชามีราคาแพงมากจนกระทั่งถึงตอนนั้น
“คุณปู่ ชาเป็นของจริง!”
ฉินซีเริ่มวิตกกังวลและอธิบายอย่างรวดเร็ว
“ป๊อป!”
คุณปู่ตบโต๊ะน
