ยามปวงชนเห็นสภาพอันน่าเวทนาของฉางตี๋ คนมากมายก็ขมวดคิ้ว จ้องมองเจียงผิงอันอย่างสะอิดสะเอียน
“คนผู้นี้ใครกัน ทำไมจึงโหดร้ายกับคนเป็น ๆ ได้เช่นนี้”
“เหตุใดคนที่เท้านั่นจึงดูเหมือนอัจฉริยะจากสำนักเซียนเทียนหลาน ฉางตี๋จังหนอ?”
“นั่นมันฉางตี๋! เขาถูกจับได้!”
เมื่อทราบตัวตนของ ‘หนังมนุษย์’ คนมากมายก็สูดหายใจเฮือกเผลอตัวเหลือบมองไปทางเซียนมนุษย์ของสำนักเซียนเทียนหลาน
เหยียบย ่าศิษย์ชั้นยอดต่อหน้าเซียนมนุษย์ของสำนักเซียนเทียนหลานเช่นนี้มิต่างกับตบหน้ากันตรง ๆ ทำให้อับอายขายหน้าอย่างยิ่ง
โทสะของเซียนมนุษย์เป็นสิ่งร้ายกาจนัก
จริงเช่นนั้น สีหน้าของเซียนมนุษย์มากมายในสำนักเซียนเทียนหลานแปรเปลี่ยน จิตสังหารแผ่จากร่างอย่างชวนสะท้านสั่น
“หนึ่งศาสตราเซียน เอามาแลกเขา”
เจียงผิงอันนั่งบนก้อนหิน เท้าเหยียบศีรษะฉางตี๋ ขณะมองไปทางเหล่าเซียนมนุษย์จากสำนักเซียนเทียนหลาน
“เฮือก!”
ยามผู้ฝึกตนระดับล่างมากมายได้ยินเช่นนี้ เส้นขนทั่วหลังก็ลุกซู่
เจ้านี่กล้าดี ถึงกับข่มขู่เซียนมนุษย์จากสำนักเซียนเทียนหลานในที่สาธารณะ!
เจ้าเด็กนี่ใครกัน? จะกล้าดีเกินไปแล้ว หากเปลี่ยนเป็นพวกเขาให้ยืมความกล้าสักหมื่นเท่าก็มิกล้าเพียงนี้เลย
อย่าว่าแต่ผู้ฝึกตนมากมายตกตะลึง กระทั่งเซียนมนุษย์จากขุมกำลังต่าง ๆ ที่นี่ยังรู้สึกเหลือเชื่อ
เหมียวจิ่งรีบถ่ายทอดกระแสปราณหาเจียงผิงอัน “ศิษย์ข้า อย่าก่อเรื่องเลย แม้ยามนี้เราจะปกป้องเจ้าได้ แ
