เซียนอวี่หวงมั่งคั่งเพียงนี้แต่ยามใด?
คนทั้งหลายมองเจียงผิงอันในอาคม ในใจเกิดความครั่นคร้ามเจ้านี่การฝึกฝนมิได้สูงแท้ ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกกดดันต่อพวกเขาเพียงนี้
ขณะนี้ ยอดฝีมือขั้นปลายระดับเขตแดนหลายคนเหินมาสมทบจากไกล ๆ
“ที่นี่เกิดอะไรขึ้น?”
พวกเขาไม่เห็นเหตุการณ์ แต่สัมผัสแรงระเบิดชวนขนลุกได้
“เจ้าเด็กผิดมนุษย์นี่น่ะสิ ระเบิดยอดสมบัติสามชิ้นฆ่าคนไปสองพวกเจ้าศิษย์สำนักเซียนอวี่หวงมั่งคั่งเพียงนี้แต่ยามใด?”
สายตาของคนทั้งหลายจับจ้องที่นักดาบผู้หนึ่ง จากป้ายแสดงตนที่เอวเขา ก็บอกได้ว่าเขามาจากสำนักเซียนอวี่หวง
“คนผู้นี้เป็นศิษย์สำนักเซียนอวี่หวงของข้าหรือ?”
นักดาบผู้นั้นมองเจียงผิงอันตาค้าง
เขาไม่ค่อยได้กลับสำนัก เจียงผิงอันก็ไม่ค่อยได้ออกมา ทั้งสองจึงไม่เคยพบหน้า
ป้ายแสดงตนที่เจียงผิงอันแขวนที่เอวเขียนไว้ว่า ‘ศิษย์สำนักเซียนอวี่หวง เจียงผิงอัน’
ดวงตาของนักดาบเบิกกว้าง “ที่แท้เจ้าก็คือศิษย์น้องเจียง!”
แม้เขาจะไม่ค่อยได้กลับสำนัก แต่ก็ยังเคยได้ยินว่าสำนักมีร่างศึกเพิ่มมาอีกคน
นักดาบผู้นั้นมองเจียงผิงอันอย่างชื่นชม ผู้ฝึกตนระดับต ่าเพียงหนึ่งขวางยอดฝีมือมากมายเพียงนี้ ทั้งยังกล้าเสียยอดสมบัติมากมายความกล้าและความอุทิศตนเช่นนี้ทำให้เขาละอายต่อตนนัก
“ศิษย์น้องเจียง ลำบากเจ้าแล้ว จากนี้ศิษย์พี่จัดการเองนะ”
นักดาบชักดาบออกขวางหน้าอาคม “สำนักเซียนอวี่หวงของเรายึดที่นี่ไว้แล้ว ผู้ไม่เกี่ยวข
