ถ้าเป็น Qin Dayong ในอดีต Yang Chen อาจยังคงสงสัย แต่ตอนนี้เขาไม่สงสัยเลย มีเพียงผู้หญิงที่แผนกต้อนรับเท่านั้นที่โกหก
“ผู้จัดการของเราอยู่ที่นี่ ขอทาน คุณกล้าที่จะเล่นลิ้น”
หญิงสาวที่แผนกต้อนรับซึ่งไม่แก่เกินไปเป็นคนหาสุนัขและเต็มไปด้วยการโกหกโดยอาศัยการปรากฏตัวของผู้จัดการล็อบบี้
“คุณเป็นขอทาน! ทั้งครอบครัวของคุณเป็นขอทาน!”
ฉินยี่ก็ระเบิดทันทีชี้ไปที่ผู้หญิงที่แผนกต้อนรับและดุเขาอยากจะรีบตีเธอ
“ห๊ะ! เขาเป็นคนสกปรกจริงๆ เขายังอยู่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรและเขาก็ได้กลิ่นบนร่างกายของเขา ไม่ใช่ขอทานอะไรนะ?”
ผู้หญิงที่แผนกต้อนรับทะเลาะกันแล้วแกล้งทำเป็น รู้สึกขุ่นเคือง: “ผู้จัดการ ดูสิ พวกเขาหยิ่งแค่ไหน พวกเขากล้าสร้างปัญหาในอ่างแม่น้ำเหลือง”
ผู้จัดการล็อบบี้มองมาที่หยางเฉิน: “ตอนนี้ คุณยังจะพูดอะไรอีก”
“หยาง” เฉิน ฉันแค่บอกว่าจะอาบน้ำ ฉันไม่ได้พูดอะไรอีกเลย และไม่ได้ตั้งใจจะตีเธอ และ…”
น้ำเสียงของ Qin Dayong จริงใจอย่างยิ่ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ในที่สุดเขาก็ ฟื้นความสัมพันธ์ของเขากับ Qin Xi เขาไม่ต้องการเพราะสิ่งที่ไม่จำเป็นถูกเข้าใจผิดโดยลูกสาวของเธอ
เขาแค่อยากจะพูดต่อ เขาถูกหยางเฉินขัดจังหวะ จ้องมองเขาด้วยความมั่นใจและพูดว่า: “พ่อ ไม่ต้องอธิบาย
พ่อเชื่อพ่อ!” “พ่อ พ่อก็เชื่อพ่อด้วย!”
ฉินซีแน่น จับแขนของ Qin Dayong เธอรู้สึกอึดอัดมากที่เห็นพ่อของเธอถูกดูหมิ่นในที่สาธารณะ
