เมื่อหยางเฉินบอกว่าเขาจะไปบ้านของเว่ย หวางเฉียงก็รู้สึกตื่นเต้นมากในทันใด
แม้แต่ตระกูลเหมิงซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดก็ยังช่วยหยางเฉินไม่ได้ และตระกูลเหว่ยด้วยวิธีเล็กน้อยก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฉิน
“คุณหยาง ตระกูลเว่ย คุณไม่จำเป็นต้องลงเอยด้วยตัวคนเดียว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของราชาและครอบครัวอย่างเป็นทางการ”
หวางเฉียงพูดขณะขับรถ
หยางเฉินส่ายหัวเล็กน้อย: “เสียงที่เกิดขึ้นในวันนี้มันใหญ่มากแล้ว ข้าจะจัดการเรื่องที่เหลือเอง”
เฉพาะตระกูล Wei เท่านั้น หยางเฉินไม่ได้สนใจเรื่องนี้ หยาง เฉินจะไปคนเดียวเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวางเฉียงก็แอบประหลาดใจ
“ในอนาคตจะมีโอกาสให้คุณอวด แต่ไม่ใช่ตอนนี้!”
โดยไม่รอให้เขาพูด หยางเฉินพูดต่อว่า “วันนี้เจ้าไปบ้านเหมิง ข้าเกรงว่าเจ้าจะตกเป็นเป้าแล้ว ต่อไปเจ้ายังคงต้องนิ่งเฉย หากพบเจอสิ่งที่แก้ไม่ได้” มีปัญหาแจ้งฉันโดยเร็วที่สุด!”
หวางเฉียงตอบอย่างรวดเร็ว: “ใช่ คุณหยาง!”
ใช้เวลาขับรถจากเมืองหลวงไปยัง Jiangzhou เพียง 40 นาที ทันทีที่เขาเข้าสู่เขต Jiangzhou Yang Chen ก็มุ่งหน้าไปยังตระกูล Wei เพียงลำพัง
เจียงโจว ตระกูลเหว่ย
ในห้องประชุมขนาดใหญ่ ทายาทสายตรงของตระกูล Wei นั่งอยู่แล้ว
Wei Chengzhou หัวหน้าตระกูล Wei นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงสุด
ในเวลานี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหนาวสั่น และเขามองไปที่ฝูงชนอย่างเย็นชา และตะโกนอย่างโกรธเคือ
