“ทั้งหมดนี่ ได้โปรดในเลขาเฉิน!” หนิวกล่าวด้วยความเคารพ
ในฐานะรองผู้จัดการทั่วไป เขามีความชัดเจนมากเกี่ยวกับข้อมูลภายในของบริษัท แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาตจากด้านบน
“รองประธานาธิบดีหนิวมาแล้ว ทุกคน กลับไปที่สำนักงาน!”
ทันทีที่หวางเหมิงกำลังจะออกไปกับเพื่อนร่วมงาน เขาเห็นรองประธานาธิบดีหนิวตามชายวัยกลางคนคนหนึ่ง และเธอก็รีบซ่อนตัวอยู่ในสำนักงานด้วยความตกใจ .
“แจ้งทุกคน ไปที่ห้องประชุมใหญ่เพื่อประชุมทันที!”
รองประธานาธิบดีหนิวสารภาพกับเลขาหลังเขา และพาเลขาเฉินไปที่ห้องประชุมใหญ่ก่อน
“คนที่สามารถทำให้รองประธาน Niu เคารพได้จะต้องเป็นผู้บริหารจากสำนักงานใหญ่ที่ต้องการแต่งตั้งผู้จัดการทั่วไป ทำไมผู้จัดการทั่วไปไม่มา?”
“เป็นไปได้ไหมว่ารองประธาน Niu จะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ?”
‘มันไม่ควรจะเป็นอย่างอื่น. มีข่าวมานานแล้ว.’
…
เช่นเดียวกับทุกคนที่ได้รับการคาดเดาไม่มีใครสังเกตเห็นว่าฉินจินได้ทิ้ง
ไม่นาน ทุกคนก็มาถึงห้องประชุมใหญ่ที่อยู่ด้านบนสุดของบริษัท เลขาเฉินนั่งอยู่ตรงกลางที่นั่ง รองประธานาธิบดีหนิวนั่งอยู่ทางด้านขวาของเลขาเฉิน ทางด้านซ้ายของเลขาเฉิน มี ที่อื่น ป้ายโต๊ะเขียนว่า อักษรสามตัวของผู้จัดการทั่วไป
รองประธานาธิบดีหนิวเป็นประธานในที่ประชุม หลังจากกล่าวสุนทรพจน์สั้นๆ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ต่อไป เลขาเฉินจะประกาศหนังสือแต่งตั้งผู้จัดการทั่วไป ยินดีต้อนรับ!”
เลขา
