งถึงกับหั่นกระเทียมตัวเอง*[5]หรือเปล่า เราต้องทำถึงขนาดนั้นเลยหรือ ช่างน่าขยาดเหลือเกิน ถ้ามีเงินกับเวลาขนาดนั้นละก็ เอาไปดูแลพ่อแม่ดีกว่ามั้ง อ๊ะ หรือบางทีพ่อแม่อาจไม่ได้ดีเท่ากับคนดังก็ได้]
ฉู่ชูอ่านคอมเมนต์นี้ด้วยสายตาว่างเปล่า “ฉันกำพร้า เพราะพวกท่านเสียไปเร็ว และก็ไม่มีสมาชิกครอบครัวคนอื่นด้วย หลังจากที่ปู่ของฉันเสียชีวิต ฉันก็โดดเดี่ยวมาตลอด”
“และเขาก็ไม่ใช่คนแปลกหน้า ฉันเป็นโรคออทิสติก ใช้ชีวิตซังกะตายอยู่ทุกวัน แล้วเขาก็ค้นเจอเวยปั๋วของฉัน และส่งข้อความส่วนตัวมาให้กำลังใจฉัน บอกว่า ‘ถ้าไม่รู้ว่าต้องทำอะไร ก็แวะมาให้กำลังใจเขาทุกวันสิ’ ดังนั้นเขาคือเพื่อนคนเดียวที่ฉันมี”
ดวงตาของเธอแดงก่ำและเสียงของเธอก็อู้อี้
[บางทีไม่ต้องพูดมากก็ได้ ทุกคนรู้ว่าคุณไม่ได้เป็นใบ้!]
[‘หอยทากจอมขโมยซีน’ ไม่ใช่ว่าคนอย่างคุณมีชีวิตที่ไม่น่าพอใจถึงได้พูดเรื่องน่าเกลียดแบบนี้หรอกเหรอ คุณเป็นใครถึงมาชี้นิ้วสั่งชีวิตคนอื่น]
[ซากุระ สุดยอดผู้พิทักษ์ ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉันก็มีประสบการณ์คล้ายกับคุณ พ่อแม่ของฉันเองก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว กระทั่งบรรดาญาติก็เป็นเพียงบุคคลในความทรงจำ แต่ฉันก็ยังมีชีวิตที่วิเศษได้ ฉันเปิดบริษัท และสยบญาติทุกคนไว้ใต้เท้า แต่ไม่ว่ายังไง พ่อแม่และญาติพี่น้องล้วนต้องการเห็นเรามีชีวิตที่ดี ถ้าไม่รังเกียจฉันสามารถเป็นเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตของคุณได้นะ]
[พ่อแม่ และปู่ไม่ได้ทิ้งคุณไป ลองเง
