“โฮลีเฟลม” ดีวานใช้เพลิงสีขาวหลอมทำลายดาบเหล่านั้นแต่ระยะของมันไกลเกินไป เขาจึงทำลายได้แค่สามเล่ม ในตอนนั้นเองที่ดาบสีดำพุ่งออกจากเงาของเขาเอง
เคร้ง เคร้ง เสียงฟันดังขึ้นสองครั้งติดกัน ครั้งแรกคือเสียงปะทะของดาบในมือของเขากับชาโดว์เอจ ส่วนครั้งที่สองคือเสียงของกลาเซียสที่แทรกเงาออกมาพร้อมกัน เขาควรจะถูกดาบเล่มนี้แทงอย่างจังแต่ก็ยังสามารถปัดทิ้งไปได้อย่างหวุดหวิด
นั่นคือทั้งหมดที่ดีวานสามารถทำได้แล้ว เขารู้ว่าวอลโดกำลังพุ่งเข้ามาแต่ร่างกายได้ตอบสนองกับการปัดดาบทั้งสองเล่มจนไม่สามารถหันไปตั้งรับจากอดีตอาจารย์ได้ทัน
ฉัวะ
เสียงร้องคำรามราวกับสัตว์ร้ายประสานไปกับเสียงฟ้าร้อง ดวงตาทั้งคู่มืดบอดลงเพราะได้รับการโจมตีที่ไร้ความปราณี สติที่เหลืออยู่บอกให้เขาใช้เวทมนตร์รักษาตัวแต่ร่างกายกลับไม่ทำตามคำสั่งเพราะสายฟ้าที่ถูกฟาดลงมาซ้ำ
“ยอดเยี่ยม สมกับเป็นดาบที่ถูกสร้างโดยช่างในตำนาน” วอลโดน้ำเสียงเริงร่ากับดาบใหม่ที่เพิ่งได้มา เขาเรียกสายฟ้าผ่าซ้ำที่ดีวาน
เปรี้ยงงง เปรี้ยงง