้นในนิกายเทวมารของข้าแล้ว!”
“เป็นบุตรของผู้ใด? มิเคยได้ยินว่ามีใต้เท้าท่านใดตั้งครรภ์อยู่เลยนี่นา”
“สวรรค์อำนวยพรแก่เรานิกายเทวมาร! นิกายเทวมารของข้าจะเรืองอำนาจแน่นอน!”
เหล่าศิษย์นิกายเทวมารตื่นเต้นสุดขั้ว คนมากมายฉวยโอกาสนี้นั่งลงพินิจกฎเกณฑ์ พัฒนาการฝึกฝนของพวกตน
ใครหลายคนงุนงงสงสัย ใครกันที่คลอดบุตร? ใครกันเป็นต้นตอนิมิตนี้?
เหตุการณ์นี้มิเพียงฮือฮาทั่วนิกายเทวมาร ยังสะท้านสะเทือนถึงเผ่ามารอีกฟากหนึ่งด้วย
มารระดับสูงมากมายประชุมกันทันที
มารแมงมุมหน้ามนุษย์ตนหนึ่งพูดเสียงเข้ม “ฝั่งนิกายเทวมารมีทารกเทพซึ่งน่ากลัวยิ่งผู้หนึ่งเกิดมา นิมิตเช่นนี้น่ากลัวกว่ายามบุตรมารของเราเกิดมากมายนัก”
“ทีนี้ทำเช่นไร? หากปล่อยอีกฝ่ายโตขึ้น ก็จะกลายเป็นเจียงผิงอันอีกคนได้นะ”
“จะทำอะไรได้อีกล่ะ ไม่ว่าราคาเท่าไร ทารกเทพนี่ก็ต้องถูกกำจัดเสีย!”
“การทำเช่นนี้จะทำให้นิกายเทวมารมีโทสะ ถูกหรือไม่?”
“โกรธสิดี ไม่ว่าอย่างไร ยามนี้นิกายเทวมารก็ขาดแคลนทรัพยากร ไม่มีทางประกาศสงครามกับเราได้หรอก”
“เราไปลอบโจมตีกัน ต้องจัดการทารกเทพนี่ให้ได้!”
