เออร์มุน เรสเซนไฮด์ค่ายกองทัพพันธมิตรมนุษย์
“พวกมันมุ่งหน้าไปทวีปบริซาเนียงั้นเรอะ” กษัตริย์องค์หนึ่งในที่ประชุมถามย้ำ
“ก็ไม่น่าแปลก... พวกมันทำสงครามเพื่อทำลายมนุษยชาติ ถ้าอยู่ทวีปนี้ต่อไปแล้วเสียเปรียบก็เป็นธรรมดาที่อยากจะหาที่ตั้งหลักใหม่” กษัตริย์อีกองค์พูดขึ้น
“เจ้าพวกนั้น ทำสงครามแพ้มาโดยตลอด จนตอนนี้มีกำลังรบเหลือเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น ข้าว่าพวกมันก็แค่หนีตายเท่านั้นแหละ”
โซนาตาคันปากอยากจะแทรกว่าแท้จริงแล้วกองทัพปีศาจนั้นเหลือไม่ถึงหนึ่งในห้าแล้วต่างหาก แถมผลงานส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่ของคนที่อยู่ในห้องประชุมนี้เลย แต่มันแลกมาด้วยเลือดเนื้อและชีวิตของเหล่าทหารจำนวนนับไม่ถ้วนที่ไม่ได้มีโอกาสที่จะออกสิทธิ์ออกเสียงอะไร
ขณะที่กำลังประชุมถกเถียงเอาเป็นเอาตาย พวกเขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายภายนอกทุกคนรีบวิ่งออกไปดู ท้องฟ้านั้นมืดสนิทอย่างผิดธรรมชาติ
“เป็นไปไม่ได้ นี่มันยังเพิ่งจะยามบ่ายเอง ทำไมท้องฟ้าถึงเป็นเช่นนี้”
ทหารรีบวิ่งเข้ามารายงาน เขาแจ้งว่าเหตุการณ์ประหลาดนี้ได้ถูกรายงานมาจากทั่วทั้งโลก
