กห้าสำนักเซียนใหญ่กำลังจะเปิดฉาก
บนนาวาเซียนของสำนักเซียนเทียนหลาน
ผู้อาวุโสใหญ่ถานกว่างโซ่วกล่าวกับไป๋ฟานผู้เป็นศิษย์ “ข้าได้ยินว่าเจ้าดูดซับพลังทั้งหมดในสระเซียนเทียนหลานของเจ้าไปหรือ?”
“ขออภัยที่สร้างปัญหาขอรับอาจารย์”
อันที่จริง เจียงผิงอันไม่ได้ดูดซับอะไรเลย โครงกระดูกต่างหากที่ดูดซับมันไปหมด
“ฮ่า ๆ ไม่ต้องขอโทษหรอก อาจารย์ผู้นี้จ่ายเงินให้เจ้าแล้วแน่นอนว่ายิ่งเจ้าดูดซับมากยิ่งดี”
ถานกว่างโซ่วมิได้อารมณ์เสีย เขาจ่ายศาสตราเซียนไปตั้งชิ้นยิ่งดูดซับพลังได้มากย่อมเป็นเรื่องดี มีเพียงการทำเช่นนี้เขาจึงไม่ขาดทุน เพราะถึงอย่างไร นี่ก็เป็นอวตารของเขาในอนาคตอยู่แล้ว
“เป็นเช่นไร? พรสวรรค์ก้าวหน้าเพียงไรบ้าง?” ถานกว่างโซ่วถามอย่างคาดหวัง
“เรียนอาจารย์ ข้าพัฒนาเป็นรากเซียนแปดดาราขอรับ” เจียงผิงอันตอบ
“ฮ่า ๆ ดี! ดีมาก!”
ถานกว่างโซ่วยิ้มแก้มปริ พรสวรรค์รากเซียนแปดดารา นับเป็นพรสวรรค์สูงสุดในสำนักเซียนเทียนหลานแล้ว
หากบรรลุเก้าดาราได้ ก็จะเป็นปีศาจร้ายอันหาได้ยาก
ศาสตราเซียนที่จ่ายไปมิได้เสียเปล่าโดยแท้
“ปราชันชิงผลเต๋าวิญญาณเซียนครั้งนี้ สร้างผลงานดี ๆ ล่ะ อย่าให้อาจารย์เสียหน้า เมื่อจบการประลอง อาจารย์จะผสานกับเจ้า ให้เจ้ากลายเป็นอวตารของอาจารย์”
เดิมที ถานกว่างโซ่วอยากรอจนอีกฝ่ายบรรลุเซียนจึงชิงร่าง แต่เขาอยากรีบ ๆ ลองใช้พลังกลืนกินนี้เต็มทน เลยจะชิงร่างเขาก่อนเวลา
“ขอรับอาจารย์”
หลังเจีย