เป็นครั้งแรกที่เซกันใช้ท่านี้หลังจากที่เขาแอบซุ่มฝึกฝนมานาน มันคือเทคนิคเดียวกับคลื่นดาบรูปหมาป่าของทอลโดแต่เป็นการปลดปล่อยความเกลียดชังที่ถูกสะสมออกมาแทน
มัจจุราชสีดำที่เปรียบได้ดังอวตารของเทพปีศาจฮาร์เบลโจมตีเทรอสด้วยอุ้งมือยักษ์ เทรอสไม่ได้ถอยหนี เขาตอบโต้ด้วยวงแหวนโคโรนาอย่างเต็มกำลัง
ทั้งสองอย่างปะทะกัน แต่ร่างสีดำทมิฬไม่แม้แต่จะสะเทือน เปลวสุริยะที่ร้อนจนสามารถละลายได้ทุกสิ่งถูกลบหายไปด้วยพลังที่เหนือกว่า จากนั้นคลื่นระเบิดสีดำก็ขยายจนกินไปรอบบริเวณ
เสี้ยววินาทีหนึ่ง เทรอสคิดว่าแม้แต่เทพอย่างเขาก็คงจะจบสิ้นอายุขัยในวันนี้ แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น ระเบิดสีดำของเซกันเว้นช่องว่างเล็ก ๆ ไว้ให้เขา โรรัน โอทิส และฟานาเรฟ ในขณะที่มันทำลายอย่างอื่นในหอคอยจนพินาศ
“เกือบไปแล้ว” เทรอสถอนหายใจเมื่อพบว่าพรรคพวกของเขายังอยู่ดีแม้ว่าแต่ละคนจะเจ็บหนักจนลุกไม่ขึ้นก็ตาม
เซกันเหม่อมองขึ้นไปบนซากหอคอยที่แม้จะครึ่งล่างจะถูกทำลายไปแล้วแต่ก็ไม่ร่วงลงมา ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วว่าที่แห่งนี้คงไม่ใช่หอคอยสวรรค์ของจริงแต่เป็นเวทมนตร์เกี่ยวกับมิติ
“ผ่านไหมครับ” เซกันถามด้วยสีหน้าซื่อ ๆ
