ยากรู้ล้วน ๆ เลย]
[ไม่มีข่าวสองเดือนก็ไม่นับว่านานไม่ใช่เหรอ? ไม่แน่อาจจะถ่ายทำอะไรที่เป็นความลับอยู่ที่ไหนสักที่ หรืออาจจะเรียนต่อก็ได้?]
ฉู่ชูมีสีหน้าจริงจังแล้วตอบกลับว่า “ถ้าเขาจะไปถ่ายหนังหรือเรียนต่อ ตามนิสัยของเขาแล้วเขาต้องบอกพวกเรา จะไม่หายไปนานขนาดนี้แน่ สตูดิโอเองก็ไม่เคยตอบคำถามพวกเราแฟนคลับตรง ๆ เลย”
“อีกอย่างอาชีพของเขากำลังเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ อย่างเห็นได้ชัด หนังของเขาฮิตทุกเรื่อง แต่ว่าปีนี้ฉันรู้สึกได้ราง ๆ ว่าเขามีความคิดจะถอนตัวออกจากวงการ …คุณสตรีมเมอร์ คุณคิดว่าเขาป่วยหรือเปล่า เลยปิดบังข่าวไม่บอกพวกเรา? สองเดือนที่เขาหายไป เขาไปหาหมอใช่ไหม? ตอนนี้เขายังสบายดีหรือเปล่าคะ?”
ฉู่ชูมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยใจจดจ่อ เธอต้องการคำตอบอย่างเร่งด่วน
เฝ่ยไป๋ลู่มองไปที่ดวงตาที่กังวลและมีน้ำตา บางคนชื่นชมแฟนคลับที่มีความรักอย่างจริงใจให้กับดารา ทั้งหมดนี้เธอเองก็รับรู้ได้
ไม่ว่าดาราจะป่วยหรือไม่ก็ตาม นี่ถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของดารา พูดอย่างจริงจังก็คือเธอไม่ควรบอกฉู่ชู
แต่สถานการณ์ในตอนนี้แตกต่างออกไป เฝ่ยไป๋ลู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถ้าเธอไม่เข้าไปแทรกแซง ชายหนุ่มในภาพอาจตายได้
“เขาไม่สบายจริง ๆ ใช่หรือเปล่าคะ?” เมื่อเห็นท่าทีบางอย่างจากเฝ่ยไป๋ลู่ ฉู่ชูก็กำหมัดแน่น
“ใช่” เฝ่ยไป๋ลู่พยักหน้า แล้วพูดออกมาตรง ๆ “เขาต่อสู้กับโรคร้ายมาตลอด เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาสู้ต่อไปไม่ไหวแล้ว”
“หมาย