หลังจากรอนแรมกันมาทั้งคืน เวลาเช้าก็มาถึง คืนที่ผ่านมาพวกเขาหลบเลี่ยงการปะทะมาได้ด้วยคาถาของกราเทียช่วยให้อันเดดมองไม่เห็นพวกเขา ข่าวร้ายก็คือคาถานี้ไม่สามารถใช้กับอันเดดได้ทุกตัว คืนก่อนมันก็แค่เพราะพวกเขาโชคดีเท่านั้น
กราเทียตัดสินใจหยุดพักที่แหล่งน้ำแห่งหนึ่งและถือโอกาสทำแผลให้กับอรันโด ในจังหวะที่เซกันและชินาออกไปหาเสบียง อรันโดก็ตื่นขึ้น
“ไม่ต้องห่วงนะ พวกเรากำลังพาเจ้าไปรักษา” พูดจบกราเทียก็แนะนำตัวเองและทอลโด
“ข้ารู้จักพวกเจ้า” อรันโดตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “อาสาสมัครที่มาช่วยอัลกราดใช่ไหม”
“อย่าเพิ่งพูดมากเลย” ทอลโดส่งกระติกใส่น้ำให้ แต่อรันโดไม่สนใจเขาคว้ามือทอลโดไว้แทน
“ผู้ชายคนนั้น… ที่อยู่กับพวกเจ้า มาด้วยหรือเปล่า” อรันโดกระซิบ
ทอลโดพยักหน้า “เขามาด้วย”
“ข้าสงสัยมาตลอด แต่ตอนนี้แน่ใจแล้ว แม้แต่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกถึงพลังของเขาได้”
ทอลโดรู้ว่าอรันโดสงสัยกลุ่มพวกตนมาตลอด ที่ผ่านมามีหลายครั้งที่เขาส่งคนมาจับตาดูเซกันทำภารกิจ แต่ก็ไม่เคยจับพิรุธได้
“ท่านพักก่อนเถอะ” กราเทียเดาออกว่าอรันโดกำลังหมายถึงเรื่องของเซกัน
“ฆ่าเขาซะ”
