ดาบเขี้ยวหมาป่าถูกชโลมด้วยเลือดจนสูญเสียความคม ซากศพจำนวนมากถูกถมกองจนเป็นภูเขาขนาดย่อม แต่นักรบผู้ปกป้องหมู่บ้านก็ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว เขาไม่อยากเห็นหมู่บ้านใดต้องตกเป็นเหยื่อของพวกเฟทอีกแล้ว
“เจ้านี่แกร่งมาก สมกับที่ลือกันว่าเป็นทายาทของนักดาบชื่อดัง” ผู้ไม่ประสงค์ดีมองร่างบึกบึนตรงหน้า เขาอยู่ในชุดเกราะที่ทำจากหนัง ไหล่ข้างหนึ่งมีประดับด้วยหัวหมาป่า ส่วนทรงผมของชายผู้นี้ก็ดูพิลึกพิลั่นเพราะโกนเพียงด้านข้างทั้งสองด้านออกแต่ปล่อยตรงกลางเอาไว้จนดูแปลกตา
“จะไปชมมันทำไมเล่า!”
“รุมมันเข้าไป อย่าไปกลัว เราคนมากกว่าเป็นสิบเท่า”
กลุ่มเฟทพวกนี้ไม่ใช่พวกไร้ฝีมือ แต่ละคนมีทักษะการรบไม่ได้ด้อยไปกว่าทหารที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ในขณะที่อีกฝ่ายเหลือแค่อาวุธที่หมดความคมไปแล้วกับร่างกายที่กำลังจะถึงขีดกำจัดหลังจากผ่านการต่อสู้อย่างหนัก
ทอลโด ไฮน์คิดว่าเขากำลังจะถูกสังหาร เขาไม่เสียดายชีวิตตนเองแม้ว่าจะต้องแลกกับการปกป้องหมู่บ้านที่ตนแทบจะไม่รู้จัก สิ่งที่ทำให้เขาเสียดายมีเพียงความตายครั้งนี้ยังไม่เพียงพอที่จะไถ่บาปของตนเองได้
บาปที่เขาเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกของฟอลโลเวอร์ออฟเดอะทรูเฟท
