“นั่นห้องนอนของคุณจริง ๆ ด้วยสินะ ตกลงว่าสองคนนั้นไปทำอะไรในห้องคุณคะ” เจเนวีฟเสียงดุขึ้น เธอเพิ่งเห็นทั้งสองที่เดินไปมาอยู่ข้างหลังโซนาตา
“พวกเรามาอยู่เป็นเพื่อนคุณโซนาตา แล้วก็มาฝึกงานด้วย” มินอาตอบด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกำลังเยาะเย้ย
“ฝึกงาน” เจเนวีฟคิ้วกระตุก ลางสังหรณ์ของเธอบอกว่านี่เป็นแผนร้ายของมินอาอย่างแน่นอน
“ฝึกเป็น… ยังไงล่ะ” เสียงของมินอาขาดไป แต่เจเนวีฟอ่านปากแล้วรู้ว่าคำอะไรที่เธอตั้งใจไม่แปล่งเสียงออกมา มันทำให้เจเนวีฟโมโหจนควันแทบออกหู
โซนาตาขี้เกียจฟังสาว ๆ แหย่กันจึงกำลังจะตัดสาย แต่เจเนวีฟไม่ยอมให้เขาวางง่าย ๆ เธอเรียกสัญญาณกลับในทันที
“เดี๋ยวก่อนสิคะ นี่มันหมายความว่ายังไง คุณ… กับสองคนนี้เหรอ”
“หึ” มินอาแอบยิ้มและยังหัวเราะเบา ๆ ส่วนเอลลีที่โผล่เห็นแว๊บ ๆ จากข้างหลังก็แต่งชุดสีดำวาบหวาม มันยิ่งทำให้เจเนวีฟแทบคลั่ง
“เรามีเรื่องต้องคุยกันนะคะ” เจเนวีฟหันไปส่งสายตาน่ากลัวให้โซนาตา
“เดี๋ยวเจเนวีฟ! เธอไม่ควรจะไปทำแบบนั้นนะ” เวเนที่ปกติจะโดนเตือนแบบเดียวกัน กำลังย้อนประโยคคืนโดยไม่ตั้งใจ
“ข้ามาก่อนแท้ ๆ ถ้ามีใครควรได้ เอ่อ… ฝึกงานมันก็ควรจะเป็นข้าสิ”
