หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น กราเทียก็ไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้อยากรู้เรื่องของชาวป่าลึกลับได้ เธอคาดคั้นถามชื่อเขาอีกหลายครั้ง และเมื่อไม่ได้รับคำตอบ เธอก็ถือวิสาสะตั้งชื่อให้กับเขาเอง
“ต่อไปนี้เจ้าชื่อมีทบอลก็แล้วกัน” กราเทียไม่สนใจว่าเขาจะชอบหรือไม่ แต่ในเมื่อไม่ยอมบอกเธอก็ต้องทำแบบนี้แหละ
“ไม่ค่อยเหมือนชื่อของคนเท่าไหร่นะครับ”
“ไม่อยากให้เรียกแบบนี้ก็บอกชื่อจริงมาสิ”
“งั้นผมคือมีทบอลก็ได้ครับ”
ทั้งสองคนทำข้อตกลงกัน กราเทียขอให้เขาฝึกฝนให้เธอเก่งขึ้นภายในสามวัน เป็นคำขอที่เอาแต่ใจอีกอีกฝ่ายก็ไม่มีทางเลือก ส่วนเธอก็เจ้ากี้เจ้าการในการในปรับสภาพเขา เริ่มตั้งแต่จับโกนหนวดโกนเครา ตัดผมทรงใหม่ กราเทียพบว่าภายใต้หนวดรุงรังและผมกระเซิงนั้นมีหนุ่มรูปงามซ่อนอยู่ภายใน
“มีทบอล... เจ้านี่จริง ๆ ก็หน้าตาดีนะเนี่ย” กราเทียรู้สึกเขินเล็กน้อยเมื่อจ้องใบหน้าของเขาตรง ๆ “นี่ถ้าได้ชุดดี ๆ มาใส่ก็คงดูเหมือนพวกหนุ่ม ๆ ตระกูลผู้ดีเลยนะ”
“อยู่กลางป่ากลางเขาแบบนี้ หาชุดดี ๆ ไม่ได้หรอกครับ”