กาเรนรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังเป็นสุนัขจนตรอก พวกเขาจะสู้ตายโดยไม่เลือกวิธีการอีกแล้ว และนาทีที่เฉียดตายแบบนี้วิลเลียมเริ่มกลับมาควบคุมสติได้อีกครั้ง อย่างน้อยในส่วนนี้ก็แสดงให้เห็นว่าเขาคือมืออาชีพอย่างแท้จริง
เคสเทรลและกาเรนแกล้งสร้างโอกาสเพื่อให้อีกฝ่ายสวนกลับ แต่เจลรัลและวิลเลียมก็ไม่ติดกับ วิลเลียมทอยลูกเต๋าจนได้หน้าที่เขาต้องการ จากนั้นก็เกิดการระเบิดที่รุนแรงขึ้น
ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแม้ว่ารัศมีทำลายของระเบิดจะกินอาณาบริเวณกว้าง พวกเขาทุกคนถอยออกมาหลบได้อย่างเฉียดฉิว เจลรัลและวิลเลียมใช้โอกาสนี้ถอยไปตั้งหลัก
“ปล่อยไปก่อน” กาเรนเป็นฝ่ายหยุดเคสเทรลที่ทำท่าจะตามไป
“จะปล่อยพวกมันไปจริงเหรอ” เคสเทรลรู้สึกเสียดาย อีกนิดเดียวก็พวกเขาจะฆ่าวิลเลียมได้แล้ว เขามองศัตรูที่กำลังลับสายตาไปอย่างหงุดหงิด
“ถ้าเป็นโซนาตาคงบอกว่า ดึงดันไปเราจะเสียเอง นี่เราได้ข้อมูลพลังของพวกมันหมดแล้ว ก็ตรงตามแผนล่ะนะ” กาเรนยักไหล่
“งั้นก็กลับกันเถอะ ฉันสังหรณ์ว่ายกสองมันจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้แหละ”
