แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย วิญญาณเหล่านี้ไม่อาจเรียกตนเองได้ว่า “ผู้บริสุทธิ์” พวกเขาไม่ได้มีพลังงานที่แข็งแกร่งแต่ดั้งเดิมเหมือนปีศาจในเนเธอร์เวิลด์ และก็ไม่ได้มีความชอบธรรมอย่างที่กำลังหลอกตัวเอง พวกเขาโดนคำพูดของโซนาตาหลอกหลอนว่าตนเองเป็นแค่เศษสวะที่ชั่วช้าและไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องใด ๆ ทั้งแต่แรก
“ทำไมเจ้านี่มีพลังขนาดนี้” เสียงวิญญาณแค้นตนหนึ่งคร่ำครวญ เขากำลังถูกร่างแยกของโซนาตาฉีกออกเป็นชิ้น ๆ แค่โซนาตาคนเดียวก็ไม่มีทางรับมือแล้วแต่อีกฝ่ายกำลังเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับไวรัส
“ทั้งที่มีวิญญาณแค้นจากคนทั้งดาว ทำไมมันถึงไม่กลัวเลย”
“มันเป็นสัตว์ประหลาด ช่วยด้วย” ปีศาจตนหนึ่งร้องเสียงหลง
“พวกแก มันซวยเองที่มาตอนที่ฉันกำลังโกรธ” โซนาตาเงยมองเหล่าวิญญาณหลายหมื่นล้านดวงที่เขาเข่นฆ่า เขาจำได้แล้วว่าอะไรคือสาเหตุของความขุ่นมัวที่หลงเหลืออยู่ มันคือใบหน้าของหญิงสาวที่มีครึ่งล่างของแมงมุม และสัตว์ประหลาดหน้าลิงที่ใช้สายฟ้า “ระบายอารมณ์กับพวกสวะแบบพวกแกเสร็จแล้ว ฉันยังมีบัญชีที่ต้องไปปิดกับไอ้สองตัวนั่นอีก”
