“ขอบใจนะ เพราะนายทำให้ฉันได้พลังของเจ็ดปีศาจสงครามมาตนหนึ่งแล้ว” โรมิเอลยกมือขึ้นในระดับสายตา ไอเย็นระดับที่แช่แข็งทั้งเมืองได้ในพริบตากำลังก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือของเขา
“คงไม่ได้คิดว่ามันทำให้นายได้เปรียบหรอกนะ” โซนาตาฉีกยิ้ม ไอเย็นก่อตัวขึ้นที่ร่มสีดำของเขา ไม่ว่าโรมิเอลจะแกร่งขึ้นแค่ไหน เขาเองก็จะได้ทักษะที่ยกระดับขึ้นมาใช้ด้วยเช่นกัน
โรมิเอลเก็บดาบทั้งคู่ไว้ข้างเอวและถือร่มต่างอาวุธ ส่วนโซนาตาเองก็ไม่ต่างกันเขาเก็บดาบดำเข้าฝักและใช้เพียงแค่ร่มสีดำเท่านั้น ไม่ใช่เพราะทั้งคู่ออมมือให้กันแต่ต่างฝ่ายต่างต้องการทุ่มสมาธิไปกับอาวุธเพียงหนึ่งเดียว
ร่มทั้งสองแบบปะทะกันอย่างรุนแรง ร่มของโรมิเอลมองผิวเผินแล้วเหมือนร่มกระดาษ แต่มันทั้งแข็งแกร่งและหนักราวกับทำจากเหล็กกล้า ส่วนร่มสีดำของโซนาตาแม้จะไม่สามารถกินปีศาจเพื่อชิงความสามารถมาได้แต่มันก็มีลูกเล่นพิเศษที่บรอลทำไม่ได้
