โซนาตามองเห็นเสี้ยววินาทีที่กลาเซียจะร่ายเวท มันเป็นแค่การจำลองภาพในสมอง เขาเห็นอย่างแจ่มชัดว่ากลาเซียยกมือขึ้นและร่าย “เทราบลิซซาร์ด” ออกมาในพริบตา เธอไม่ได้เสียเวลาในการร่ายเวทระดับนี้แม้แต่น้อย วินาทีต่อมาแม้แต่อากาศหายใจก็ถูกแช่แข็ง มันคือความเย็นที่อนุภาคทุกชนิดจะหยุดเคลื่อนไหวตามหลักกลศาสตร์ควอนตัม
หากนี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่การจำลอง พวกเขาทุกคนจะถูกฆ่าในพริบตา
“เจ้าเป็นมนุษย์แน่เหรอ” กลาเซียยกยิ้มที่มุมปาก ไม่ใช่แค่โซนาตาที่กำลังวิเคราะห์ศัตรู เธอเองก็สนใจในตัวเขาเช่นกัน เธอแน่ใจว่าโดยรวมแล้วเธอเหนือกว่าเขาเกือบทุกด้าน แต่เฉพาะแหล่งพลังเวทเท่านั้นที่ต่างออกไป เธอไม่สามารถมองเห็นก้นบึ้งที่แท้จริงได้
“โดยทฤษฎีแล้วก็ใช่” โซนาตายิ้มฝืน ๆ
“น่าสนใจจริง ไม่เคยเห็นมนุษย์แข็งแกร่งขนาดนี้ ต่อให้เอลเลนนอสเองก็มีน้อยคนนักที่จะมีพลังเช่นเจ้า”
ถ้าเป็นก่อนนี้หน้าโซนาตาคงแปลกใจกับชื่อที่เธอพูดขึ้น เพราะแม้แต่ในเอเทเซียเองก็มีคนรู้จักชื่อนี้น้อยลง โชคดีที่เขาได้ข้อมูลเพิ่มจากห้องสมุดของอัลกราด
