“ไม่มี… เราลองสำรวจหลาย ๆ วิธีแล้ว เซคเตอร์อื่นไม่ได้อยู่ที่นี่… ในยุคนี้” ด็อกมาย้ำคำสุดท้าย
“ไม่มีอะไรยืนยันไม่ใช่เหรอ ประตูที่พวกนายอยากจะเปิดนักหนาอาจจะไม่เกี่ยวอะไรกับเซอร์เรียนหรือวิทยาการของมันเลย” เจลรัลถามคำถามเดียวกับที่อีริธถามก่อนหน้านี้หลายต่อหลายครั้ง
“ไม่มีอะไรยืนยัน แต่พวกเราก็ไม่มีทางอื่นนี่” กาเรนพูดพร้อมกับยักไหล่ รอยยิ้มกรุ่มกริ่มเหมือนไม่ใส่ใจในอะไรทั้งนั้นของเขาทำให้บรรยากาศที่เครียดอยู่แล้วแย่ยิ่งกว่าเดิม แม้เขาจะเป็นคนเก่งกาจ แต่คนรอบข้างก็พิจารณาบุคลิกของเขาและไม่เคยอยากฟังการแสดงความเห็นของเขานัก
“ฉันไม่คิดว่าอย่างนายจะใส่ใจอยู่แล้ว บางทีอาจจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่าจะได้กลับอนาคตรึเปล่า” อีวาหันไปทำตาขวางใส่กาเรน เธอพูดใส่เจ้ากะล่อนหัวทองก็จริง แต่ทุกคนรู้ว่าเธอไม่ได้หมายถึงแค่เขา เธอกำลังสงสัยเจตนาของโซนาตาผู้เป็นเพื่อนสนิทของเขาด้วย
“ถ้าเธอกำลังจะว่ากระทบผู้บัญชาการของเรา ก็หยุดเลยนะ” ไซเลนเซอร์ผู้สวมหมวกคาวบอยจ้องอีวาอย่างไม่เป็นมิตร
“ว่าไงนะ คิดว่าฉันกลัวเรอะ” อีวาลุกขึ้นเหมือนจะเอาเรื่อง แต่จังหวะเดียวกันชายที่เอ่ยห้ามก็ลุกขึ้นพร้อมกัน แต่มีท่าทีสงบกว่า
