“แน่ใจแล้วเหรอว่าจะไม่พาคนไปเพิ่ม อย่างน้อยก็น่าจะพาฉันไปด้วย” อัลโตซึ่งอยู่ด้วยรู้สึกวิตก โซนาตาฝากเขาให้ช่วยเจ้าเมืองคนใหม่คุ้มครองเมืองนี้ แต่อัลโตไม่คิดว่าความปลอดภัยของเมืองสำคัญเท่าชีวิตของเพื่อนสนิท
“รออีกสักหน่อยไม่ได้เหรอ” ด็อกมาก็เป็นห่วงไม่ต่างกัน เขาบอกโซนาตาว่าตนเองได้เจอพาลาดินมือดีคนหนึ่งและอีกฝ่ายรับปากจะมาเป็นกำลังให้ในภายหลัง
“ไม่จำเป็นต้องรอหรอก แค่อยากไปสืบดูลาดเลาเท่านั้น แล้วเอาคนไปเยอะมันจะยิ่งเอิกเกริก” โซนาตาตอบหน้านิ่ง
“แล้วจำเป็นต้องพายัยเจเนวีฟไปด้วยเหรอ” เวเนชี้ไปที่เพื่อนรักตัวดีที่ตอนนี้ยืนหลบหลังโซนาตา เธอทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กับท่าทีไม่ชอบใจของเวเน เห็นได้ชัดว่าความคิดเรื่องติดตามโซนาตาไปไม่ได้มาจากเวเนซึ่งชอบการผจญภัย
“ทำอะไรกับเพื่อนเธอหน่อยก็ดีนะ ฉันก็ไม่ได้อยากจะพาไปด้วยหรอก” โซนาตาคิดว่าอาจจะได้พวกมาช่วยจัดการเรื่องนี้
“นั่น! เขาพูดออกชัด เธอเองก็รู้ตัวว่าต่อสู้ไม่ได้ เธอจะไปทำไมกัน” เวเนรู้สึกมึนงงกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของเพื่อน เจเนวีฟไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
